Mustafa kutlu kitaplarını hep bir kaç kez okuyorum. Şimdi 1. Okuyuşum. Öyle güzel, öyle latif bir dili var ki, kitabı eline alınca bir solukta okuyuveriyorsun. Kitabın sonunu okurken, içinden çıkamadıkları lunapark, bizim için dünya. (Ankebut64.ayet geliyor aklıma)Bir sürü eğlence, park,bahçe güzellik var. Ama insan ne olursa olsun, günün sonunda evine gitmek istiyor. Oradan oraya gidiyor ama çıkış bulamıyor.Bizim de varacağımız yer belli. Elinde taşıdığı fırın dünyalık gereçlerimiz. Bırakıverse rahatlayacak ama bırakamıyor. Bu dünya da böylece geçip gidiyor..
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.