Bu böyledir,
bir dizi hikayeden oluşuyor. Birbirinden bağımsız düşünülemezler.
Tabiki şaşırdık mı yine şaşırdık.. MK yine öyle bir son kaleme almış ki anlatılmaz yazılır. Yani son dediysek hikayenin başlığı 'son'yanlış anlamaya mahal vermeyelim. Neyse heyecanlıyız tabi okurken acaba nasıl bir yere bağlanacak olaylar diye. Devamında Hikayenin de bitti denilen son cümlesine geliyorsunuz. Ben zannediyorum ki bu sefer tahmin ettiğim gibi bitirecek... Pufff... Sonra ne mi oluyor cümle bir yere bağlanmıyor, 3-4 sayfa boş. Hadi kalemine kuvvet demiş sanki sevgili Mustafa Kutlu. Çık çıkabilirsen o renkli dünyadan.
Burdan sonra kitabı okumayanlar okumasın ki herkes kendi sonunu kendi yazsın zaten hep böyle değil midir:))
Benim kitap için düşündüğüm Son yani okurken beni bu yönde şaşırtacağını düşünmüştüm Mustafa Kutlu'nun...
Lunaparka girip çıkamıyor ya insan o büyülü dünya size de televizyonu, interneti çağrıştırmadı mı? Tabii birde Ozanın 'Cahildim dünyanın rengine kandım' dediği. (E Mustafa Kutlu okuduğumuz belli olsun.) Süleyman, Zinnure,Fatma, sen, ben, o.. Sanki bir video oyunu içindeler nereye gitseler çıkış yok sonu karanlık. Dinlenecekleri bir liman arıyorlar o limanın olduğunu biliyorlar ama bulamıyorlar. Zaman mefhumu lehlerine işler gibi görünür durmuş. Çoğu zaman" bir kere geliyoruz dünyaya" söz dizisini duymuşuzdur. Bunu söyleyenler de Dünyayı sadece lunapark olarak olarak algılyanlar değil midir? Dünya bu böyledir? İnsan bu böyledir? Gönül bağlamalı ama saplanılmamalı. Böyle gelmiş böyle gider denilmemeli. Verilen iradeyi müstakim kılmadıktan sonra o dönme dolaba binip birisinin ya bizi indirmesini bekleriz ya da dev değirmenin bizi öğütmesini bekleriz. Dünyanın kapısına asınız. "Kısır döngüye girmeyiniz." Şey galiba bende düşüncelerden öteye gidemedi yazma işi. Herkes kendi işini yapsın değil mi. Düşünmek iyidir. Akletmek iyidir.
Beyin bedava bu böyledir.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.