Kül ve Kan'ı okurken ilk elli sayfa civarı sıkılmıştım. Fakat ilk kısım kurguya giriş kısmı olduğu için bu çoğu kitap için olağan bir durum aslında.
Romanın genel havasını beğendim, bazı yerlerinde gerçekten ürktüm, bazı yerlerindeyse hayal gücüm eksik kaldı, okurken zihnimde canlandırdığım olaylar düşük bütçeli film gibi kesintiye uğradı ama bu beni üzen bir durum değil çünkü hayal gücümü zorlayıp yazarın tasvir ettiği görüntüyü hayalimde canlandırmaya çalışmak benim için ayrıca keyif verici.
Ve yine ilk kitabında olduğu gibi bu kitapta da açıklanıncaya kadar katilin kim olduğunu bulamadım. Yazarın bu yönünü seviyorum. Son sayfaya gelinceye kadar olaylar diri kalıyor ve beni şaşırtmayı başarıyor.
Değinmek istediğim bir nokta daha var: Yazarın Audrey Rose için çizdiği profil. O yıllarda bazı toplumlarda kadınlara verilen (ya da verilmeyen) değere başkaldırı niteliğinde bir karakter oluşturmuş ve bunu sıkça belli etmiş. Kadınların da erkeklerle eşit olanaklara sahip olduğunda başaramayacağı şeyin olmadığı üzerine vurgu yapmış. Bu yönü hoşuma gitti.
Fakat her şeye rağmen düşünce yapıma uymayan durumlar da vardı. Her ne kadar olay örgüsü, karakterleri, yer ve zaman tasvirleri bakımından benden tam not alsa da bazı konular puan kırmama yol açtı.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.