Susuzluğun ne kadar zor olduğunu “suyun” kıymetini bilmemizi anlatan güzel bir kitaptı doğrusu.
Her okuduğum kitapta beni çocukluğuma götüren düşünceler oluyor nedense burada da Kirisk’in açlıktan ve susuzluktan kendini kaybettiği sırada yaşadığı anıların canlanması beni de alıp taaaa küçüklüğüme dedemle çobanlık yaptığımız o günlere götürdü. Hayvanlarla dağ dağ dolaşmak benimde o sıcaklarda çok susamama sebep olurdu . Dedem de bana biraz daha sabretmemi biraz ileride göz olduğunu ( yani küçük tatlı su birikintisi) söylerdi. Küçücük bir su birikintisini görünce dupduru o küçük gözü bulandırmadan
sadece dudaklarımı değdirerek içime çektiğim günlere götürdü bu kitap.
Kitaplarda yaşadığımı hissediyorum.
Gerilerek ve düşünerek okuduğum bu Aytmatov kitabı yazarın okuduğum ikinci kitabıydı.
Kitap bitince iyiki bu döneme rast geldi diyorum .
Bir damla suyun kıymetini n’olur bilelim SUYUMUZU İSRAF ETMEYELİM....
İyi okumalar.
··
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.