‘’Müslüman aleminin tek romanı’’ denilen Hay bin Yakzan ya da Esrarü’l-Hikmeti’l-Meşrikiye, birçok İslam düşünürün yapıtlarına kaynaklık etmekle beraber Robinson Crusoe gibi önemli Batı eserlerinin üzerinde iz bırakmış kült bir eserdir. Lakin Robinson Crusoe'dan haberdarken Hay bin Yakzan'dan ve nicelerinden haberdar olmamamızın bir sebebi olmalı elbet. Batı’nın bu kadar etkisi altına girmişken, benliklerden uzaklaşırken ve dahi kendi benliğimizi hiçe sayarken ıssız yollarda kaybolmuşuz. Öz’den gelenleri görmek istememişiz. Öyle ki kimi zaman kendi geçmişimizi unutmuşuz!
‘’Hay bin Yakzan’ın bizdeki etkilerinden söz etmek mümkün değil. Çünkü biz ne İbn Tufeyl’i, ne de eserini tanıyoruz.’’
Felsefenin ve dinin iç içe olduğunu ortaya koyan, alegorik öykü geleneğinin başyapıtlarından olan bu kitap, aynı zamanda var olan ‘’öz’’ü keşfetmek, benimsemek için çok güzel bir yol. Ayağımıza takılan taşları kaldırıp atmaya gayret ederek, önümüze çıkan engellerin üstlerinden atlamaya çalışarak yolun sonuna yaklaşmaya çalıştığımız şu fani dünyada, kaybolan benliğimize bir ışık nitelinde kitap. Yolun değil yolda olmanın güzelliğini fark ettiren, bir adım ötede meyve bahçeleri vadeden bir kitap.
Ancak kitap İslami bir bakış açısıyla yazıldığı için kimilerini rahatsız ededebilir. Şunu unutmamak gerekir ki; okuduğumuz her kitap bizi yansıtmak zorunda değildir. Bazen bizi yansıtmayanı da okumak gerekir bizden ötesini görebilmek için. Ayrıca doğuyu keşfetmek isteyenlerin de mutlaka durak noktası olmalıdır Hay bin Yakzan.
‘’Şunu da belirtelim ki, ortaya koyduğumuz sırları büsbütün örtüsüz bırakmadık. Ehli olanların kolaylıkla yırtabileceği, bu bilgilere ulaşması doğru olmayanlar için ise oldukça kalın sayılabilecek ince bir perde çektik.’’
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.