Buram buram tarih, aşk ve nefret kokan bir roman olan Notre Dame’ın Kamburu, şair Pierre Gringoire’nin talihsiz bir akşamdan sonra sokaktaki şenliklerde yaşadıklarıyla başlıyor. Bu şenliklerde güzeller güzeli Esmeralda’nın ortaya çıkmasıyla, kitabımızın ana karakterleri Esmeralda’nın peşinden birer birer ortaya çıkıyor. Uzaktan uzağa Esmeralda’ya gizli ve tutkulu bir aşk besleyen Başdiyakoz Frollo, Notre Dame’ın zangocu Quasimodo, yakışıklı şövalye Phoebus... Konusundan bahsetmeyeceğim çünkü özetleyerek anlatmak bu kitaba haksızlık olur. Esmeralda’nın temiz ve saflığını, Rahip Frollo’nun ateşler içindeki kalbini, çirkin Quasimodo’nun asıl güzelliğini kitabı okuyarak anlamalısınız.
Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Duyguların bu kadar net verildiği başka bir kitap gerçekten zor bulunur. Kitabın dili de oldukça akıcı. 654 sayfalık kalın bir kitap olmasına karşın, sayfaları ardı ardına çevirdim. Tıkandığım tek yer kitabın ilk 200- 250 sayfalarıydı. Bunun sebebi ise sayfalarca süren betimlemeler, tarihi alıntılar. Notre Dame ve Paris’le ilgili olan bu bölümlerin uzatılması tabi ki boşuna değil. Victor Hugo bulunduğu dönemde tarihi yapılara dikkat çekip bir bakıma onların korunma altına alınmasını sağlamak için, kitabında uzun uzun bu yapılardan, güzelliğinden ve tarihinden bahsetmiş. Ve mutlulukla söylüyorum ki Victor Hugo’nun bu çabası, sayfalarca verdiği emek boşa gitmemiş. Bu sayfaları geçtikten sonra olay örgüsü betimlemelerle kesilmiyor ve olaylar ardı ardına geliyor. Kitabın son 50 sayfası ise kesinlikle çok doyurucu. Ve özellikle kitabın sonu...
Bu kitabın, her insanın kitaplığında olması gerektiğine inanıyorum. Klasik okumayı seviyorsanız ve bu kitabı okumadıysanız hala, daha fazla bekletmeyin :) Klasik okumayı sevmeyenler de bir şans verin bence, pişman olmayacaksınız. Ve son olarak Notre Dame’ın Kamburu müzikalinden çok sevdiğim bir şarkıyı buraya ekleyeceğim, belki dinlemek istersiniz
Daniel Lavoie - Tu vas me detruire
·
14 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.