sabahattin ali abimizin okuduğum ilk öyküleri oldu. çok çok akıcı bir dili var, aqua parkta su kaydırağına binmişsiniz de kendinizi bir anda havuzda bulmuşsunuz gibi bitiveriyor bir anda hikaye. ülke insanını iyisiyle kötüsüyle anlatmış. (çoğunlukla fırıldaktan, alavereden dalavereden anladığımız için yazıda da bunlar öne çıkmış) final kısımlarından çok haz aldım, en çok da, 1947'de yazılmış ama 2021 türkiyesi'nden de esintiler barındıran ve kitaba da adını vermiş olan sırça köşk isimli öyküyü beğendim.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.