Son dönemlerde okuduğum kitapların hatrı sayılır derecede seyrekleşmesiyle ruhen biraz dağılmış, yetersiz ve huzursuz hissediyordum. Mehtap Ceyran'ın hüzün dolu kalemiyle kendime geldim ve kitabı bir solukta okudum- ki tabii bitmemesi için de imkansız bir istekle tutuşuyordum-
Ben dram ve acıyı seviyorum sanırım izlemeyi,okumayı bunu yaparken de içinde yaşamayı çok seviyorum o havaya bürünmek iyi geliyor. Mevsim Yas'daki böyle ağır ve üzücü bir olay kurgusunu yazar kalemiyle tam anlamıyla zihninize ve benliğinize yansıtırken duygularınızı sömürmüyor gayet yalın,realist bir şekilde kitapla ve karakterlerle yoğunlaşıyorsunuz. Üzüntülerine, pişmanlıklarına, korkularına ve değer kaygılarına şahit oluyorsunuz. Son dönemde okuduğum en sarsıcı ve sürükleyici hikayelerdendi. Mehtap Ceyran'ın ilk kitabında kaleminin bu denli güçlü oluşu beni direkt olarak bekleyişin şarkısı kitabına yönlendirdi. Bu arada burada konusundan da bahsetmek gerekiyordu sanırım ama ben kesin gider kitabın sonunu falan söylerim hiç girmiyorum o toplara. Yakınımdaki herkese dakikalarca övdüğüm kitaptır kendisi.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.