Bu bir incelemeden öte, duygularımı biraz olsun hissettirebilme ve paylaşma çabasıdır...
Gözlerim hala kitabın etkisiyle buğulu ve kalbim burukken paylaşmak istiyorum sizle bu satırları...
Birlikte büyüyen iki çocuğun hikayesini anlatıyor Uçurtma Avcısı, ya da büyüyemeyen çocukların hikayesini. Emir ve Hasan; Aralarında ne olursa olsun, kaç yıl geçerse geçsin kopmayan bir bağla, bir kan bağıyla birbirlerine bağlı iki çocuk. Kalbimin derinliklerinde hala onların bir yerlerde Çocukluklarını bulup yaşayacaklarına dair inancım var. Çünkü onlar her şeyden öte tüm acılara, sevgisizliklere hatta ihanetlere rağmen birbirini sonsuz bir sevgiyle bağlı iki arkadaş. Bu kadar güçlü bir bağın onları aynı yerde, cennette, buluşturacağına tüm kalbimle inanmak istiyorum.
Ve kitabın son sayfasını yaşlı gözlerle okurken ağzımdan dökülen cümleleri sizinle paylaşmak istiyorum:
"Hoşçakal sonsuz mavilikte süzülen son uçurtma, Hoşçakal Emir ve Hasan. Hoşçakalın."
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.