Kitabın baş kahramanı Alex adında genç bir çocuk ve aynı zamanda kitabın anlatıcısı. Dili akıcı ve samimi. Zaman zaman da argo kelimeler kullanılmış. Kitapta bir toplumdaki gençlerin ne kadar kötüleşebileceklerinden neler yapabileceklerinden dem vuruluyor. Alex ve arkadaşlarının uyguladıkları şiddeti okudukça her ne kadar kurgu da olsa içiniz daralıyor. Kurgu diyorum ama tüm toplumlarda kitapta anlatılanların oranı artmış durumda... Kitap sadece kötülük ve şiddetten ibaret değil. Kitabın farklı yanı şu bireyin elinden iyiyi ve kötüyü seçme şansının alınması sadece iyilik yapan otomatik bir makine haline getirilmesinden bahsediliyor ve tabi buda insan ve toplum ilişkilerinin bozulmasına yol açıyor. Yazar bunu başarılı bir şekilde işlemiş.
Kitabı bitirdikten sonra yazarı araştırdım. Anthony Burgess tümör nedeniyle 1 yıldan az ömrü kaldığını öğreniyor ve karısının geçimini sağlayabilmek için de kitaplar yazmaya başlıyor. Otomatik Portakal da bu şekilde yazılmış bir eser ve kahramanla kendisini bütünleştiriyor. Aslında o tümörü öğrendikten sonraki hayatını yaşadıklarını yansıtmak istemiş. Daha sonra yanlış teşhis konulduğunu öğreniyor. Yazarın yaşamını okuduktan sonra kitap daha anlamlı bir hale geliyor. Eğer kitabı okuyup da anlamadım diyorsanız yazarın hayat hikayesini bir okuyun derim. Ha yine olmadı diyorsanız filmini izlemenizi tavsiye ederim.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.