Khaled Hosseini, ülkesi Afganistan'daki savaş dönemini, savaşın toplumda açtığı yaraları kurguladığı hikaye ve betimlemeleri ile etkileyici bir şekilde anlatmış. Okurken birazcık gözler nemlenebilir tabii..
Yazar, bu eseri ile sadece savaşın açtığı yaraları değil eğitimin insana dair en temel ihtiyaçlardan biri olduğunu, eğitimsiz bir toplumda kadın ve çocuk olmanın zorluğunu da anlatıyor. Aslında günümüzde de hala birçok toplumda bu sorunun devam ettiğine şu anda bulunduğum yerde dahi belki de her gün şahit olmanın verdiği hüznü de yaşıyorum. Ama biliyorum ki biz kadınlar kendimizi geliştirdikçe, bir erkeğe ihtiyacımız olmadan var olduğumuzu anlamalarını sağladıkça, ürettikçe ve kendimiz gibi güçlü kız çocukları yetiştirdikçe bu sorunlarla baş edeceğiz!
Ve beni derinden etkileyen iki yaşam öyküsünün baş karakterleri.. Ah Meryem ve Leyla.. Farklı ailelerde doğmuş bir tarafta hiç sevgi görmemiş, dünyaya gelişinin bile kendi suçu olduğu düşündürülmüş Meryem, diğer tarafta sevgi dolu bir aileye doğmuş, babası tarafından kendisine kitaplar, şiirler okunan Leyla. İki kadının kesişen yolları ile kitap akıp gidiyor.
Kadına, çocuğa özellikle kız çocuklarına, eğitime, dostluğa, aşka, aileye dair birçok konuyu yazar kurgusu ile başarılı bir şekilde ele almış. Kitap yakın çevreme tavsiye edeceğim kitaplar arasında yerini almış bulunmakta. Herkese iyi okumalar dilerim.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.