Aliye ve rüzgara göre yön değiştirenlerin mücadelesi insanı hüzne boğan bir sonla bitiyor. Aliye gibi çağdaş ve temiz duygularla bezenmiş bir karakterin mücadeleci ruhu zalimlere ve kanı bozuklara çatmış ancak kendi nüfuzlarını korumak adına Aliye'yi harcamışlardır. Yine de sonunda kaybeden onlar olmuştur. Aliye Cumhuriyet sembolü, Hüseyin, Fettah Efendi ve Damyos bağnızlık ve hilekarlık sembolü olmuştur; bu kötüler Cumhuriyete karşı ne kadar mücadele etse de kaybeden kendileri olmuştur. Ayrıca ülkemizde kendi çıkarlarını her şeyin üstünde tutan zihinlerin yeri geldiğinde milletin düşmanlarına dost olabileceğini de gözler önüne seren eser, günümüz toplumunda da değişen bir şey olmadığını gösteriyor bize. Kötülerin saklandığı kimliklerin ve yaşantılarının sadece kılıf olduğunu anlamamız açısından önemli bir eserdir kanımca.