“ Bugün herkes yeterince incitilmiştir artık.” diyerek hikayelerinin sonunu getiriyor yazar. Büyün hikayelerinde insanı etkileyen çok fazla cümle var durup tekrar tekrar okunan düşündüren cümleler ama benim için altın vuruş son cümle oldu. Bütün hikayeler aslında tek bir hikayenin etrafında dönüyor ve ana temayı pekiştiriyor, yan yana o kadar insan, hayal, yaşanmışlık, acizlik ve umutsuzluk varken insanlar nasıl birbirinden bu kadar habersiz ve gamsız olmayı başarıyor. Her hikayede kendinden bir parça bulmanın kahramanların acılarıyla yoğrulmanın tadı nasıl bu kadar hissedilir bilemiyorum ama iliklerime kadar irkildiğimi hep hissettim. Başarılı ve akıcı bir üslubun yanında gerçekçi hayat hikayeleriyle içimizden bir hikaye .
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.