Antov Çehov'dan okuduğum ilk kitap olmakla beraber Çehov tarzıyla da resmen ilk tanışma kitabım oldu.
Heyecan ve meraktan ziyade duygu ve hayallere öncelik verilmesi bu tarzın özelliği olup söz konusu kitabı okuyunca kendinizi o koğuşta hissedip diyaloglar yanınızda geçiriyormus gibi hissettiriyor.
Kitapta doktor ve hasta arasındaki sorgulamalar, doktorun başlardaki vurdumduymazlığı ve hastaların sorunlarını küçümseyip görmezden gelişi sonrasında o duyguların başrolünde oluşu dönemin belki çağın sorunu olan, 'sorunlarla ilgilenmek- anlamak yerine uzaktan izleyip önemsemeyişini' bir hikaye ile anlatıp eleştirir. Rusya'nın o dönemine eleştiri olarak kabul görülse de ben her çağda çoğu zaman sorunların uzaktan izlenip başa gelmeyene dek anlaşılmadığını başa gelince de iş işten geçtiğini düşünüyorum.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.