sanki avukatlık koltuğunun boş kalmaması için ordan burdan insanları yerleştirmişler gibi... bu kitabı okurken tek hissettiğim bağırmak oldu bağırıp tüm bu adalet sistemini düzene sokmak... herkes kendi kafasında yürütüyordu bu işleri, ayaktakimindan herhangi biri bile yargıç olabilir gibiydi ortada ne belli bir yasa ne belli bir kural vardı ve kahramanın suçunun hafif bir şey olduğunu düşünüyorum daha ağır bir suç olsaydı kendisini savunmakla zaman geçirirdi suçluluk psikolojisini hissederdik buna rağmen böyle basit bir dava neden herkesin dikkatini çekti dikkat çekmeyen diğer davalar o zaman dava yapilacak meseleler bile değildi?? memurların hepsinin de rüşvete açık olması, davayı da herkesin kendi işini göreceği şekile uygun olarak devam ettirmesi yine adalet sisteminin bir lidere ihtiyacini gösteriyor bu lider yasa olabilir ,çiğnemeyecek yasalar, ayrıca kahramanimiza bir dilekçe yazmanın ne kadar zor geldiğini de söylemek lazım kitaptaki herkes her şeyi çok abartıyor ve bu kadar abartı olurken bir yandan önemli meselelerin de konuşulmadan kalması can sıkıyor davalı konumuna düşüp kendimi ifade etmek istedim bir an herkesi susturup beni dinlemelerini sağlayarak söyleyecek çok şey varmış da sanki bir ağzınız yokmuş gibi hissettirdi tum okuduğum süre boyunca
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.