Yerli Unamuno?1000Kitap
Sabahattin Ali'nin özgünlüğünü ve biçemini bu kitap vesilesiyle keşfe düşmüş oldum. Yazarın dili zarif ve sade olduğu kadar çetinliğe varır derecede kapalı ve bulanık yeri geldiğinde. Kaleminin gözüme çarpan en önemli özelliği adeta kolay içimliği, sindirimi, okunurluğu ne derseniz artık. Burada kastettiğim şey sürükleyicilik kısmından farklı bir şey belirtmek isterim; daha çok eser genelindeki yumuşaklıktan, pasif okuma sağlamasından ve bir ölçüde kafa dağıtmaya vesile olabilmesinden bahsediyorum. Bunlar neticesinde Miguel De Unamuno ile benzerliğine de hayret etmemek de elimde değil.
Eğer ki Oğuz Atay'a Türkiyenin Dostoyevski'si benzetmesi uygun görülüyorsa, Sabahattin Ali'ye de Türkiyenin Unamuno'su demek yanlış olmaz diye düşünüyorum.
Eserin genel değerlendirmesinde ise şunlardan bahsedebilirim:
sade bir dil, kolay okunurluğa sahip, diğer özelliklerine göre daha sönük kalan sıradanlığa yakın ortalama bir kurgu, toplumumuzun kanayan yaralarından biri için hayati olan şahane şekilde ifadesi sağlanmış bir ana fikir ve buna sadık kalıp kendi içinde turarlılığını korumayı başaran bir olay örgüsü.
Mutlaka okuyun, okutun, okunmasına vesile olun ki daha bilinçli bir toplumun yetişmesinde bir miktar payınız olsun.
Kitapla ve sağlıcakla kalmanız dileklerimle...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.