Arturo Bandini, sefaletine tanık oldum ve bitmeyen coşkusuna. Daktilo başına her geçtiğinde aynı heyecanı duydum, o severken ben de sevdim, sevgisinin derinden gelen tok bir sesi vardı, imrendim, yanındaymışım gibi kızdım hatta. Bir karakteri kanlı canlı karşımda buldum aslında, o kadar gerçekti kendisi, peşinden gittiği şeyler, hayal kırıklıkları ve gözyaşları. Başından beri o ilk öyküsünü okuyan kızı nasıl ağırladıysa odasında öyle karşılıyor sizi. Ben, hayvanlarla insanları birbirinden ayırmam derken ahlaki değerlerin insandan öteye uzanışını hatırlatıyor, yaşamın tozlu taraflarını havalandırıyor. Su misali akıp gidiyor kitap, siz eşlik ediyorsunuz sadece; keyifle :)
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.