harika bir kitaptır. eşe dosta şiddetle tavsiye edilebilecek akıcı, tatlı bir eser.
açıkçası kitap her ne kadar sistem eleştirisi olsa da akıl karışıklığı yaratmıyor değil. akıl karışıklığı yaratan durum daha çok hicvedilen evrenin çok da kötü bir evren olmaması. her şey çok mekanik ve duygudan arınmış hatta yer yer hayvanca evet ama buna karşın güzel de. kitapta geçen evrende bebeklik ve ilköğretim çağında yapılan şartlanma, günümüzde bebeklik ve ilköğretim ile sınırlı değil. bu şartlanma hepimize reklamlar, siyasiler ve medya yoluyla zaten yaşam boyunca yapılmakta.
aile konusundaki duruş platon'u akla getirmiyor değil. bunun yanında yine sınıfsal farklar da nietzsche'nin toplum yapısına göz kırpmakta. kitabın rahatsız eden kısmı seçeneğinizin pek olmaması, tüplerde bir eşya gibi yetiştirilmeniz filan. bunun dışındaki hemen hemen her şey güzel. acı çekme özgürlüğünüz yok mesela. bu iyi mi kötü mü buyrun tartışın.
sistemde rahatsız edici bir durum olduğu açık. ancak bu bizim şartlanmamızdan kaynaklanıyor olamaz mı diye de sorgulamak lazım. sanki şu an şartlanmalarımız hiç yokmuşçasına kendimizi o evreni eleştirerek biraz komik duruma düşürüyor olma ihtimalimiz de yüksek.