Puan vermedi·360 syf.····Okunma: 14 Ocak 2021 16:32 Değerli dostumun hediyesi ile buluştuğum bu kitabın, kitaplığımda özel bir yeri var. Kalbimde de olduğu gibi... Azizem teşekkür ederim bu muazzam kitaba tanış olmama vesile olduğun için.
Başta durağanlığından yakındım ancak ilerleyen sayfalarda olaylar etkisiyle o durağanlığın yarattığı hava, toz bulutu misali dağıldı. Kendimi o evde yaşıyor gibi hissettim. Sanki Öcü Radley'im evinin önünden geçerken çocukların yanında dehşete kapılan 4. Kişiydim. Bu hissiyatımı ise kitabın tamamen realist bakış açısıyla yazılmış olmasına veriyorum. Kendimi bulduğum bir karakterin olmasına da pekala bağlayabilirim. Scout. Daha derinlemesine düşündüm scouthakkında hatta oyuncuların, canlandırdığı karakterini anlamak için yaptığı tahliller gibi araştırmalar yaptım. Örneğin filmi de varmış.
Atticus başta bana iyi bir baba değil mi acaba, nerede fire verecek dur bakalım diye düşündürdü. Ancak en başa çıkılamaz durumda, yani davasında bile müspet tavrını hiç eksiltmedi. Çocuklar gibi en saygı duyduğum özelliği diyebilirim. Hatta cesaret konusundaki diyaloğu üzerine öylesine yakışmıştı ki. Hayran kaldım. Malumunuz ırkçılığın; en sert sınırlarını yaşadığı, insanların birbirini dikte ettiği dönemde, bir siyahiyi savunmak akabinde çocuklarının bile bu durumdan etkilendiğini görmek durumunda kalsa bile davasından dönmedi.
Jem tam bir abi. Scout ise tam bir kardeş. Kelimelerin manevi anlamalarını karşılayan bu iki çocuktan öğrendiğim çok şey var. Gerçekçi anlatımın izlerini burada da görebilirsiniz. Çünkü babaları gibi cesaretle bezenmişler. Bilginin verdiği cesaretle. Onların bu tavrı ise cahil kesime tokat gibi bir cevap.
Herkesin okuyup tanışması gereken bir kitap. İyi okumalar.