Birinci kitaptaki destansı havanın yerini toplumcu gerçekçiliğin büsbütün aldığı, yürek çarpıntılarının yerine beynimizi zonklatan bir düşünme eyleminin geçtiği, duygudan çok akıl yanımıza hitap eden bir kitaptı ikincisi. Cumhuriyet’in ilk yıllarında devrin ileri gelenlerinin kanun nizam eşliğinde, hükümet çatısı altında ‘milletin efendisi’ni nasıl kul köle ettiğini görmek istemesek de, başımızı bir o yana bir bu yana çevirmek istesek de gözümüze gözümüze sokan, çarpık bir düzen, köhnemiş bir ahlak, çıkarcı insan yığını. Ve çaresizlik bin kere çaresizlik, eli kolu bağlanmışlık, bunalımda, çıkmazda bir kahraman Memedimiz bu defasında. Abdi gitti Kel Hamza geldi, şimdi bu gitse yerine bin beteri gelecek o halde ne diye, diye diye kendini yeyip bitiren yiğidimiz... Bu ülkede kimbilir belki bu dünyada hiçbir zaman hiçbir şeyin değişmediğini, değişmeyeceğini gösteren, şimdi ağa değil de bey dediğimiz, fabrikatör, iş adamı dediklerimizin iliğimizi kuruttuğu, lakin hepsine hem boyun büküp hem de saygıyla bir çeşit hayranlıkla baktığımız günümüzden daha asil insanlarmış Vayvay köylüleri. Ne türlü kötülük görse de yılmayan, sinmeyen, boyun eğmeyen, hakkını arayan, savunan bir avuç mazlum insan. Memed’in demesi çok insan var az ağa var peki neden? Neden baş edilemiyor bu az ağalarla. Milyonların kanını sömürdükçe şişinen kan emicilerle, sırtımızdan edindikleriyle yalılarda köşklerde yaşayanlarla? Halbuki bir tek şahinin korkusu bile yetecekken sinmelerine korkakların, buncaa ezik insan niye... Arif Saim Bey (Ali Saip Bey) ve korkunç tarihi gerçeklikle yüzleştirdi beni bu cilt. Demek her devirde işler böyle idi, her devirde devran böyle dönecek, biz yine kendimiz eğdiğimizden başımızı, hepten ezilecek... Memed’e kızdımsa da bu kitapta, Anadolu ağzının güzelliği, deyimlerimiz, söylencelerimiz, Yaşar Kemal’in pürüzsüz, zarif dili beni mest etti. Bakın diyor ki yaşananlar karşısında Anadolu’da bir ana “demir olsam çürürdüm, taş oldum da dayandım, toprak oldum da dayandım” ah ne enfes bir söyleyiş, ne kadar derin ne kadar etkili. Gerçeklere tahammülü yüksek kimselere tavsiye olunur, aksi taktirde kırılırsınız, Yaşar Kemal’e küser, Memed’e kızar, başınızı o yana çeviriverirsiniz.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.