Ne olursa olsun insan her şeyi alışır diye bir söz vardır ve bunu her insan illaki duymuştur.
Ama bu öylesine bir alışma değil.
Birinin idam edilmesine alışık olmak, idam edilirken içinde küçük bir üzüntü duymamak hatta zevk ile izlemek, küçük çocuklara bunu bir sinema gibi izletmek, örnek olsun diyerek yok etmek, adalet söylemleri altında karşısındaki insanı görmezden gelmeye alışmak çok farklı birşey.
Tüm bunlara bir başkaldırıdır bu kitap.
Kitap ilk yazıldığı zamanlarda Victor Hugo'nun ismi gizlenmiştir çünkü bu gösteriye alışan halk kitaba ciddi tepki göstermiştir.
Onlar için solup giden hayatın ardındaki masum bir çocuk, evladını zorluklar ile büyütmüş bir anne, gözlerine bir zamanlar sevgiyle bakmış bir eşin önemi yoktur çünkü bedelini hepsine ödetirler. Kitapta da yazarın dediği gibi : aslında onlar bir kişiyi değil birçok kişiyi öldürüyorlar. ( Bir aileyi..)
Şuan bile yıllar yıllar sonra masum olduğu ortaya çıkan insanlar var. Bu tür bir uygulama olsa , onun yıllar sonra ortaya çıkan masumluğun bir anlamı kalmaz. Ne de olsa karar çoktan verilmiş, hüküm kesilmiştir.
Ben demiyorum ki suçlu kişilere tolerans gösterilsin. Herkes hak ettiği cezayı çeksin. Zengini de fakiri de.. Bu ceza çarkı sadece masuma dönmesin.. Zarar ziyan ne ise sorgulama onun için yapılsın. İnsanlar bilsin ki adalet var. Kendimi savunabilirim. Gerçekten hakkı bilen, adalet anlayışı olan savunucular verilsin suçlunun karşısına..
Adalet terazisi her insana eşit olsun..
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.