Hayata bakışınızı değiştirecek, çok yönlü düşünmenizi sağlayacak hatta ara ara kendinizi sohbetin içinde bulduğunuz bir eser. Her şeyden evvel içimize bakalım aradığımız her neyse içimizde bir de gökyüzüne bakmayı sakın unutmayalım. Tabi yüksek binaların arasında gökyüzüne bakmak ne kadar mümkünse.. Her bölümünde sizin ruhunuza iyi gelecek bir yanı olacaktır bu eserin. Bir bölümünde diyor ki "Rızık, takdir edilen kadardır. " dünya meşkalesine dalıp Yaradanı unutmaya değer mi? Rahman olan Allah rızkını da yarattı. Zaten iki nefes arasında geçiyor ömür. Doğuyoruz ciğerlerimize bir nefes alıyoruz, ölürken bir nefes veriyoruz.. Bize düşen dünyaya niçin gönderildiğimizi bilip öyle yaşamak.. Bir de asla umutsuz olmamak.. Çok hoşuma giden şöyle bir cümle geçti : "Bir de ümit var. Çölde çiçek açması gibi bir duygu ; tüm kabuslardan, fırtınalardan, depremlerden sonra bir şeyleri yeniden yapabilme iradesi, gayreti ve bir anlamda tünelin ucundan görülen ışık." biz o ışığa ulaşabiliriz eğer umut edersek hatta o ışık benim yeniden İslam medeniyet tasavvuru oluşturmamı sağlar, cani gönülden inanırsak.. Bolca tefekkür etmeyi sağlayan akıcı bir eser. Bir ömür boyunca ölümsüz olana gönül vermemiz duasıyla..
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.