Altı verebileceğim en yüksek puandı diyebilirim. Bir süredir canım YA-Fantasy okumak istiyordu fakat serilere boğulmadan, şöyle kısaca okuyup geçebileceğim bir şey istedim. Sorcery of Thorns’u seçme sebebim de buydu.
Hikaye oldukça güzel başladı, başlarda beni epey bir içine çektiğini de söyleyebilirim. Kişilik sahibi sihirli kitaplardan oluşan bir kütüphane fikri oldukça güzeldi. Büyü sistemi, YA kitaplardan beklediğim gibi, hiç ayrıntılı değildi ama bunu dert etmedim. Kitabın ortalarını başına kıyasla daha bile çok sevdim fakat sona yaklaştıkça neler olup biteceğini biraz biraz anlamaya başladım ve düşündüğüm şeylerin büyük bir kısmı da çıktı. Kısacası tahmin edilebilirdi, hatta okuduğum en tahmin edilebilir fantastik kitaptı.
Buradan sonrası SPOILER içeriyor.
Kitabın başlarında ne Elisabeth’i ne Nathaniel’i ne de Silas’ı rahatsız edici bulmuştum, hepsini sevmiştim de. Başlarda her şey Elisabeth’in gözünden olduğundan ona odaklanmamızı normal buluyordum ama Elisabeth haricindeki iki ana karakter de seriye eklendiğinde bile odak fazlasıyla Elisabeth’deydi. Şöyle örnek verebilirim: Nathaniel ve Silas’ın arasında çok daha kuvvetli bir bağ olmalı. Ama hikayede bir anda Elisabeth ve Silas arasında da bağ oluveriyor? Nathaniel Silas’la büyümüşken sanki Elisabeth onu daha iyi anlıyormuş gibi davranmaya başlıyor. Üstelik, kitabın sonunda Silas yok olunca da Nathaniel’dan ziyade Elisabeth karalara bağlıyor, Nathaniel ne hissediyor bilmiyoruz. Ben yazar olsam, ataları Necromancy ile uğraşmış Nathaniel’ı Silas’ geri getirtmek için uğraştırırdım, bu fazla etkileyici olabilirdi. Ama yok, Elisabeth tamamen random bir şekilde Silas’ı nasıl getireceğini keşfediyor.
Son olarak hayatımda Ashcroft kadar klişe bir kötü adam görmedim. Daha çıktığı ilk sahneden belliydi ve tüm kitap boyu her Ashcroft sahnesinde yazar yerine utanmadan edemedim. Ne zaman kötü adamlara saçma sapan kötülük sebepleri koyma devri sona erecek cidden merak ediyorum.
·
86 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bookstagramlar o kadar övüyorlar ki fantastik okumayı bırakmama rağmen alıp okumak istedim.Bu yorumu gördüğüme sevindim.Teşekkürler