Aytmatov’un eserlerindeki betimlemeleri, içtenliği zaten derinden etkiliyor fakat bu kitapta yaşadığım hissi sanırım tarif edemem. Kısacık bir öykü ama o kadar büyük bir öykü ki! Göz yaşlarımın izleri sayfalarda kaldı. Hıçkırarak ağlayasım geldi çok kez ama ağlarken okuyamadığım için kendimi sıktım. Acı, umut, aşk, sevgi, yas, emek ve diğer her şey o kadar güzel betimlenmiş ki insanın içine işlememesi imkansız. Kelimeler su gibi akıyor, duygular oradan oraya rüzgarda savrulan sonbahar yaprakları gibi dolaşıyor gözler sayfaların arasında gezinirken. Kesinlikle okunmalı.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.