“Sakın tepenize bir sırça köşk kurdurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa , onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter.”
Bu küçük alıntı Sırça Köşk’ün bir dönem yasaklanmasını ufaktan açıklıyor. Sabahattin Ali kitaptaki her öyküsünde yüreğe dokunmayı başardı.
Kitapta bir ara kendini bile eleştirip ‘Neden hep acıklı şeyler yazıyorum?’ dediğinde aklımı okudu sanki. Böbrek ve Kurtla kuzu da, neden hep kötü bitmek zorunda dememek elde değil.
Ama Sabahattin Ali’nin bahtiyar köpekte de dediği gibi “ Hele cümle âlem bu köpeğin onda biri kadar rahata kavuşsun, bakın ben bir daha acı şeylerden söz açar mıyım!”
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.