Okuduğum en orijinal konulardan birine sahip olan Işın Tanrısı'nı bir arkadaşım tavsiye etmişti. Ben şu ana kadar çok fazla olmasa da okuduğum tüm Post-Apocalyptic (PA) kitapları sevdiğim için, PA bilim kurgu olan Işık Tanrısı’nı da çok sevdim. Ama baştan uyarayım, biraz zor bir kitap (nedenlerine aşağıda değineceğim).
Dünya’nın yok oluşundan çağlar sonra, uzak bir gezegende yeni bir koloni oluşturuluyor. Buraya varan ilk insanlar teknolojinin yardımıyla bilimi tekellerine alıyor. Reenkarnasyon yöntemini de geliştirerek (vücut değiştirme) kendilerini ölümsüz kılıyor ve Hint panteonunun bir benzerini geliştirerek gezegene hükmediyorlar. İnsanlar özellikle cahil bırakılıyor (tanıdık geldi mi?) ve baskıcı bir sistem kullanılarak halk yönetiliyor. Teknolojide çok ileride oldukları için de halk bunları sihir zannederek bu sözde-Tanrılara tapınmaya başlıyor. Her baskıcı sistemde olduğu gibi düzene karşı çıkan birisi çıkıyor ve aralarındaki savaş başlıyor.
Kitap toplamda 7 bölüm. İlk bölüm aslında kronolojik olarak son bölüm. Sonraki 5 bölüm ve 7. bölümün ilk kısmı ilk bölüme bağlanıyor. 7. bölümün sonu ise kitabın da kronolojik olarak son kısmı. Hani filmlerde bir iki dakika bir şeyler anlatılır da sonra “7 gün önce” diye yazı çıkar ya, bu kitap da tam olarak öyle. Tabi bunları açık bir şekilde anlatmıyor Zelazny, o yüzden ciddi kafa karışıklıklarına yol açıyor. Okurken aklınızda olursa bence kitaba daha rahat hakim olursunuz.
Yukarıda neden zor dediğime gelecek olursak, Zelazny bu kitapta Hint mitolojisini kullanmış. Benim konuyla ilgili bilgim çok az olduğu için bir ara okumaya ara verip Hint Panteon’unu araştırmıştım. Okumak isteyenlerin benim gibi bilgisi azsa okumadan önce Hint mitolojisini biraz olsun okumaları çok faydalı olacaktır diye düşünüyorum. Ayrıca yine temposu görece düşük bir kitap. Daha aksiyon temelli bir kitap arayan varsa bu kitap öyle bir kitap değil. Leibowitz için Bir İlahi’ye benzettim okurken, onu sevenler bu kitabı da sevecektir diye düşünüyorum ama bu kitap bir tık daha zor Leibowitz’e göre.
Kitapta yapılan her şeyin bilimsel bir temeli olduğu söyleniyor ama anlatılanlar daha çok fantastik ögelere benziyordu benim gözümde çünkü pek fazla bilimsel açıklama yoktu kitapta. Ayrıca gidilen gezegende bulunan ve şekil değiştirebilen “demonlar” da yine fantastik yaratıklara benziyordu. Bu kitabı bilim kurgu soslu post apocalyptic bir fantastik olarak sınıflandırmak daha doğru geldi bana.
Kitapta en çok Taraka ile Sam’in ortak deneyimlerini sevdim. Birbirlerinden etkilenmeleri ve iyi ve kötüyü birbirlerine aktarmaları bana göre bu kitaptaki en iyi deneyimlerden biriydi. Onun haricinde ivmecilik doktrinini de yazarın güzel işlediğini düşünüyorum. Ayrıca Yama'nın Kali'ye olan aşkını okumak da çok güzeldi.
Kitaba notum 8.5/10. İncelememi kitaptaki en sevdiğim sözle bitirmek istiyorum müsadenizle: Eğer görmek istemezsen, bir ayna bile seni sana gösteremez.
·
245 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.