Öncelikle çok büyük bir keyifle okudum.Sayfalar öylece akıp gitti.Zaten kumarbaz deyince Dostoyevsikiden sadece kumar masasından ibaret bir kitap beklenemezdi.Dostoyevski hayatla kumarı bağdaştırmıştı.Karakterler hayatlada kumar oynuyorlardı.Ya hep ya hiç! Nefsinin kölesi olursan hayattada kumardada kaybetmeye mahkumsun.İvanovic kumarı umarsızlığı bir yandanda Polina ya olan tutkusu.Polina nın bulunduğu karmaşık durumda kime oynayacağını şaşırıp kendi içinde kaybolması.Generalin aşktan aklı başından gitmesi.Bir yandan da daha önce kumarla hiç tanışmamış yaşlı bir kadını bile gözünü döndüren kumar.