Aşıklar Bayramı -Kemal VAROL
Babama...
ithafı ile başlıyor.
Sonunda üç nokta...
Çünkü hikaye henüz bitmedi, daha yeni başlamıştı.
O üç noktanın içine Yusuf'un "baba!"diye seslenemeyişleri, Heves Ali'den dinleyemediği türküleri, başını babasının göğsüne gömüp ağlayamayışları hapsolmuştu. 25 yıldır Yusuf'un yüreğinde oturan keder, babasının saklamaya çalıştığı gözyaşlarıyla kalkıp giderdi elbet.
Babası omzundaki doğum lekesine dokunduğu an ondan ayrı kaldığı yılların kalbinde yer ettiği hicran lekeleri de silinir, pür pak olurdu elbet.
Kalbinde süveyda taşıyan insan, lekelere alışkındı.
Kalbinde aşk taşıyan insan, ayrılıklara bir türlü alışamadı.
Hayat,hatırladıklarımızdan ziyade hatırlayamadıklarımız; yaşadıklarımızdan ziyade yaşayamadıklarımız değil midir? Yusuf'u sekiz köşeli bir kasketin içinde siyah beyaz bir fotoğrafa hapseden dünya, Aylın' in adından bir noktayı eksiltip o noktayı Heves Ali'nin 80 küsur susmayan türkülerine koymuştu.
Ve kimin noktası kimin hayatına konacak ya da herkes kendi noktasını doğarken yanına mı alacak, bir bilinmez olmuştu.
Kars'ta bir Aşıklar Bayramı'nda en sevdiğin Sultan Suyu türküsü ile uğurlanan Heves Ali!
Ömrünü bir heves peşinde diyardan diyara sürükledin. Yoldaşın üç telli bağlaman ve tahta bavulundu.O bavulun içine kefeninle birlikte hayatını da koydun ve ordan oraya sürükledin ömrünü.
Arkanda açtığın kuyuları fark etmedin.
O kuyularda, uzanacak elini bekleyen Yusuflar vardı.
Türkülerinde bir vuruş,bir titretiş, bir nağme olmayı bekleyen sevdalılar vardı. Oysa sen sevdaya sevdalıydın.
Ben, Sultan Suyu'nu dinlerken yazdığım bu satırlarda gözümün yaşları ile dolduruyorum senin açtığın kuyuları. Babalarına hasret bütün çocukların adına...
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.