Beden Asla Yalan Söylemez
Kitabı alırken somatizasyonla ilgili bir okuma yapmak amacıyla almıştım. Ama kitap çok daha geniş ve farklı bir bakış açısı kazandırdı bana. Görmezden gelmeye, bastırmaya , hissetmemeye çalışsak da yaşadığımız duyguların orada olduğunu ve onları reddetmeye devam ettikçe gitmeyeceğini anlatıyor. Bu bastırmaların birçok rahatsızlığın ve hatta ölümün müsebbibi olduğunu söylüyor. Dostoyevski, Kafka, Marcel Proust ve diğerlerinin iyi yazarlar olmalarınında, bağımlılıklarınında, mutsuzluklarınında, ölümlerininde altında yatan sebebin duygularını reddedişleri olduğunu söylüyor. Kitap anne babanızın size ne yapmış olurlarsa olsunlar onlara hürmet etmemizi söyleyen dini emirlerin kusurlu olduğu yönünde eleştiriyor. Affedici kültürün sandığımız kadar sağlıklı ve gerçekçi olmadığını söylüyor. Bazı terapi yöntemlerinin geleneksel ahlaka kurban gitmesinden terapilerin sonucunun başarısız olduğunu söylüyor. Terapi ilkelerini eleştiriyor. Sizi istismar eden ebeveyninizi illa affetmeniz gerekmediğini, istismar eden ebeveyne ve kişilere karşı duyduğunuz şeyin sevgi olmadığını, bunun bağlılık olduğundan bahsediyor. Geçmişte ebeveynlerle kurulan ilişkilerin farklı bağlamlarda farklı kişilerle ama aynı şekilde kurulduğundan söz ediyor. Ebeveynlerden alınamamış sevgiyi biz farkında olmasak da vücudun fark ettiğinden ve ne kadar büyümüş olursak olalım o sevgiyi almak için bilinçli bilinçsiz hareket edildiğinden söz ediyor. Anoreksiya nevroza bozukluğunun ve birçok diğer yeme bozukluklarının altında psikolojik nedenlerin yattığı kabul ediliyor. Kitap anoreksiya hastalarının durumunu, sevgi besinini alamadıkça diğer besinlerin bir önemi olmadığını, tedavilerinin gerçek kabul ve sevgi olduğunu söylüyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.