Siddhartha-Hermann Hesse Bir başkasının yaşamı konusunda yargıda bulunmak bana düşmez! Bir tek kendim, yalnızca kendim için bir yargıya varabilir, bir şeyi seçer ya da yadsıyabilirim.
Bundan böyle kimsenin önünde gözlerimi yere indirmeye niyetim yok, kimsenin.
“Hikmetini ve iç yüzünü öğrenmek istediğim şey, ben de. Kurtulmak, alt etmek istediğim şey, ben de. Ama alt edemedim, sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendim. Doğrusu, dünyada benim bu benim kadar, bu yaşıyor olduğum, başkaları gibi ve başkalarından ayrı biri olduğunu, Siddhartha olduğum bilmecesi kadar kafamı başka hiçbir şey kurcalamadı. Ve dünyada kendim kadar, Siddhartha kadar az bildiğim başka hiçbir şey yok!”
Kendimden korkuyordum çünkü, kendimden kaçıyorum!
Siddhartha, haz vermeden haz alınamayacağını, her jestin, her okşayışın, her dokunuşun, her bakışın, ne kadar küçük olursa olsun vücuttaki her köşenin kendine özgü bir gizle donatıldığını, bu gizi keşfetmenin keşfeden kişiyi mutlu kılacağını öğrendi Kamala’dan. Ayrıca bir şey daha öğrendi: her sevi şenliğinden sonra sevgililer birbirlerinden, biri ötekine hayranlıkla bakmadan ayrılmamalıydılar; hem yenmiş hem yenilmiş olmalı, herhangi birinde aşırı doymuşluk ya da bıkkınlık uyanmamalı, sömürdükleri ya da sömürüldüklerini hissetmemeliydiler.
Alıntılar:
“Bizim gibiler belki sevemez. Çocuk insanlar yapabilir bunu; bu, onların gizlidir.”
“Farkındayım, yapmıyorsun. Onu zorlamıyor, onu dövmüyor, ona emirle bir şey yaptırmıyorsun. Biliyorsun çünkü, yumuşak sertten güçlüdür, su kayadan güçlü, sevgi zorbalıktan güçlüdür. Çok iyi bir insan, övgüye layık birisin. Peki, onu zorlayıp cezalandırmadığını sanmakla yanınmıyor musun acaba? Sevgi bağınla onu bağlamıyor musun? Onu her gün utandırmıyor, iyi yürekli ve sabırlı davranarak onun işini daha da güçleştirmiyor musun?...”
“Aramaktan bulma fırsatını bir türlü yakalayamadığını mı?”
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.