Kitabı okumaya başladıktan sonra bir türlü bırakamadığım, su gibi akan bir eser oldu benim için. Dili sade, insanî duyguları betimleyişi muazzam.
Kitapta Raif Efendi'nin kalabalıklar içinde yalnız kalışı üzerine hislerini, yaşadıklarını kara kaplı deftere iç döküşünden öğreniyoruz. Ölüm döşeğindeyken yakılmasını istediği o defter iyi ki yakılmamış. Başlangıçta bu kadar ezilmeyi kendisine hakmış gibi davranan Raif Efendi'ye çok kızdım. Ama görünenin altında ne sebepler varmış, gönülde kopan ne fırtınalar... Raif Efendi'nin yaşadıkları yeri geldi ağlatsa da Maria'ya olan sevgisi gülümsetti.
Sonu ise beklediğinizden daha farklı bitiyor.
Okumanızı tavsiye ederim.
··
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.