(Spoiler içerir)
Dostoyevski’nin yaşadığı dönemde gerçekleşen bir olaydan etkilenmesi üzerine yazdığı bu eserinde birbirine karşıt düşüncelerin tarafsızca ve tüm çıplaklıklarıyla ortaya konulması, yazarın meselelere iki taraftan da ustaca bakabildiğinin çok açık bir göstergesidir. Kitabın benim için en sansasyonel karakteri fikirleriyle epey düşündüren Kirillov’dur. Kirillov her ne kadar ilk bakışta yaşamı umursamaz görünse de aslında yapmak istediği ve en nihayetinde gerçekleştirdiği şey kendi inandığı büyük bir amaç uğrunadır. Ateizmi nedenleriyle beraber ortaya koyar ve okurlara acaba dedirtmeyi başarır. Kitabın başkahramanı olarak geçen Stavrogin karakterinin ise zamanında yayıncılar tarafından kitaptan çıkartılan ancak kitabın sonuna eklenen bölüm ile tam olarak anlaşılması mümkündür. Çünkü kitaptan çıkartılan bu bölüm aslında Stavroginin ruh halinin en güzel tahlilinin olduğu bölümdür. Sonuçta bu iki karakter de intihar eder. Kirillov amaçsızlıktan bir amaç çıkarır ve bu amaç uğruna kendini öldürür. Stavrogin ise okunduğu zaman okuyanı da kasvete boğan bir sıkıntı içerisinde, yaptıkları ve yapacaklarının ağırlığına dayanamaz ve bedeninin ağırlığını bir ipe bırakarak kendini öldürür.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.