Çocukluğunu bir yazısında şöyle ifade eder Turgut Uyar: "Hüzünlü bir çocuktum. Nedense hep ağlamaya hazır. Ağabeyim bana sataştıkça annem 'Yapma oğlum derdi ona, o içli bir çocuk."
Divan deyince aklımıza hemen Divan Edebiyatı geleneği içinde oluşan klasik şiirler gelir. Uyar, Divan'ında geleneğin kalıplarını çağdaş bir muhteva içerisinde kendine has tarzıyla yorumlamış.
Normalde çağdaşları müphem şiirleriyle tanınırken İkinci Yeni içinde beni Sezai Karakoç'tan sonra en çok Turgut Uyar etkiler. Hem daha anlaşılır şiirleri var hem de fildişinden uzak halka daha yakın...
Fakat şunu da söylemek gerekir ki kitabı okumadan yapılmış alıntılar gördüm o da üzücü.
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.