Yazar:
Turgut Uyar
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 28 dk.
Sayfa Sayısı:
87
Basım Tarihi:
1970
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
ISBN:
Yok
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu da paylaşılır mı?1000Kitap
Puan vermedi·87 syf.·
2022 45. kitabı
Kitabı 3 ay önce okumuştum çok beğenerek tabiki.. 3 ay önce okuduğum bir kitap için inceleme yazmak pek sağlıklı değil açıkçası bu yüzden kitabı ikinci kez okuduğumda bu incelemeyi genişletip tekrar
Kitaplar bir ev olsa "dinlenme odası" sen olurdun
Şiire; biyografisini ,kavgasını , umudunu, sevdasını, hasretini sığdıran ve bunu başaran bir çoğumuzun mutlaka birkaç dizesini bildiği şiirleri ile akıllara kazınan yüzyıllar boyunca devam edecek olan eserleri aynı etkiyi verecektir şüphesiz Turgut Uyar.
Yeni başlayanlar için etkileyici, duyguları karşı cinse dökmek isteyen birileri için kurtarıcı,yorulan ruhların dinlenme odası.
..hani insanın kendi kendini bulamadığı, hatırlayamadığı saatler olur ya, işte onlar..
Okuduğum bu kitapla yıllar yıllar öncesine, 1970 Ankarasına gittim sanki ...Hiç karşılaşmadığım bir şiir yazılış tarzıydı doğrusu. Yazım kuralları, noktalama işaretleri değilde sadece kelimelerin anlatmak istedikleri vardı bu kitapta...Alışmış olduğum tarzı bir kenara bırakıp öyle okudum her bir satırı. Duygularını anlatmakta değişik benzetmelere gitmiş şairimiz...
Her insanın duygularını anlatış tarzı var ve ben farklı yazarların kalemleriyle tanıştıktan sonra kim bilir nasıl güzelliklerle daha karşılaşacağım...Okumaya ve yeni kalemler tanımaya devam...
Ufak bir uyarı ‼️
Kitabı okumadan önce araştırdığımda karşıma çıkan alıntıların kitapta bulunmadığını farkettim. Sayfa sayılarından baktığımda da bulamadığım değişik alıntılar var. Yani sahte alıntıların ortalıkta kol gezdiğini görmek beni fazlasıyla üzdü. Emeğe saygı lütfen...
Keyifli okumalar...
Turgut Uyar... Bazen gözlerim doldu ve bazen kızdım. Zaten şairlerle bir alıp veremediğim var benim sanki. Hem beni anlıyor gibi yazıyorlar şiirlerini ,hem de bambaşka pencerelere meyledince, bana sırtını dönüyorlar gibi.
Böylece kızıyorum işte.
Sen Turgut Uyar rahmetli... Vapurdaki o Japon kızdan bahsetmeseydin o şiirde, sana şu an kızgın olmayacaktım.Neyse boşver.
Sen toprağın altından, ben toprağın üstünden, hadi gel! Göğe bakalım...
#okudumbitti
6/10
2023 27. kitabı
Turgut Uyar'ı çok severim. Göğe Bakma Durağı kitabını da çok sevmiştim ama bu kitabında çok fazla duygusallaşma olmadı. Dümdüz okudum. Son kısımlara doğru beğendiğim bir şiir kitabı oldu. Kötü diyemem ama en azından benim okuyup sevebileceğim bir tarz değildi. Bitirmek için bitirmiş olduğum kitaplardan biri oldu.
divan'a bakma durağıŞiir
eksilmesin hiçbir şey
hiçbir şeyden dahi olsa
kalsın biraz
- - -
Uzun zamandır kitap okumaya ayıracak pek vaktim yoktu. Dolayısıyla böyle arada oluşacak boşluklarda daha rahat okuyabilmek için bu süreçte bir şiir kitabı seçmek istedim. Kitabı da tabletim veya telefonumdan okumak için e-pub olarak bulmam gerekiyordu ve arşivde araştırma yaparken karşıma ismini "Göğe bakma durağı" ile çok sık duyduğum Turgut Uyar çıktı. Bende aslında o kitabını okumak istiyordum ama sadece "Divan" vardı ve bende bunu okumaya başladım.
Şiirleri okurken bazılarından gerçekten çok büyük zevk aldım, bazılarını uzun uzun düşünmem gerekti, bazıları saçma geldi.. Ama genele vuracak olursak kitabı beğendim. Safi duygular ile anlık yazılmış dizeleri okurken, Turgut Uyar'ın yazdığı an yanındaymışım gibi hissettim.
Şiir kitapları diğer edebi eserler gibi değerlendirilmemeli. Düz yazı gibi de okunup geçilmemeli. Lütfen bunlara dikkat edip kitaplara hak ettiği değeri verelim...
Şiir okumaya başladığım günden beri aynı soruyu sorarım kendime? Neden bazı şiirler bana peşpeşe yazılmış gibi gelir? Sayfalarca sürmüş şiirlerin arasından neden sadece birkaç mısrayı seçiyorum? Neden bunları yazanlara şair diyorlar?
Ahmet Haşim, Yahya Kemâl şiirde ne kadar ciddi ve hassastırlar. "Tek pencereli bir odada elma yedik ısıra ısıra" gibi bir mısrayı onlarda görmek mümkün değildir. Bence bu "mısra" bile değildir. Ama bir şiir olarak okuyucuya sunulmuş. Ben de denedim, daha doğrusu bir gençlik heyecanı ile kâğıda döktüğüm şiir benzeri şeyler vardı. Şiir çok değil, öz yazmaktır.
Yahya Kemal Fransadan döndüğünde şiirsiz şair olarak nâm salmıştı. İstanbulda meşhurdu ama tamamlanmış bir şiiri yoktu. Nihad Sâmi Banarlının anlattığına göre Süleymaniyede Bir Bayram Sabahının tamamlanması yıllar sürmüştür. Isıra ısıra elma yemeyi bir şiirin mısraı olarak nasıl sunmuşlar okuyucuya.
"Gel ey büyük bakış yüce suskunluk gel artık beri"
"Senin hüznün bir yazıdır, bir eski zamandır."
"Çözdüm bir uzak bakışı güllere bakan
Güller soldu o bakış kaldı akan"
"Ellerimiz sonsuz bir alışkanlık gibi"
Ama bu güzel şiir parçaları da aynı adama ait. Bunlardan hangisi şiir, hangisi değil?
5/10
2024 315. kitabı
Arz-ı Hal şiirini okuyunca bir anşaire tavır almam gerekiyormuş gibi hissettim. Aslında bence şiir hiçbir ideolojinin esiri olmamalıdır. Şiiri yaşamak, hissetmek gerekir. Bilmiyorum belki şiirlerinde bir ideoloji de vardır. Ama yine de seviyorum Turgut Uyar'ı. Hem o göğe baktıran şair :)
"Fakirlik hali.
Lületaşından gerdanlığa gücüm yetmemiş,
Sana Sapanca'dan bir sepet elma almışım..." şu mısralarda bulduğum samimiyetin yeri de ayrı.
Bir tas daha şiir içsem dedirtiyor :)
Çocukluğunu bir yazısında şöyle ifade eder Turgut Uyar: "Hüzünlü bir çocuktum. Nedense hep ağlamaya hazır. Ağabeyim bana sataştıkça annem 'Yapma oğlum derdi ona, o içli bir çocuk."
Divan deyince aklımıza hemen Divan Edebiyatı geleneği içinde oluşan klasik şiirler gelir. Uyar, Divan'ında geleneğin kalıplarını çağdaş bir muhteva içerisinde kendine has tarzıyla yorumlamış.
Normalde çağdaşları müphem şiirleriyle tanınırken İkinci Yeni içinde beni Sezai Karakoç'tan sonra en çok Turgut Uyar etkiler. Hem daha anlaşılır şiirleri var hem de fildişinden uzak halka daha yakın...
Fakat şunu da söylemek gerekir ki kitabı okumadan yapılmış alıntılar gördüm o da üzücü.
Yazar Hakkında
Turgut UyarYazar · 20 kitap
İstanbuldaki ilköğreniminden sonra, Konya Askeri Okulu, Işıklar Askeri Hava Lisesi ve Askeri Memurlar Okulunu bitirip Posof, Terme ve Ankarada personel subayı olarak görev yaptı. İlk evliliği annesinin isteği ile oldu. 18 yaşında baba olan Uyar ilk eşinden olma 3 çocuğunu memurluk yaptığı yerlerde büyüttü. 1958'de askerlikten ayrılarak Türkiye Selüloz ve Kağıt Sanayisinin Ankara şubesinde çalışmaya başladı. 1966 yılında eşinden ayrılıp İstanbul'a yerleştiğinde o dönem Cemal Süreya ile ilişkisi bitme aşamasında olan Tomris Uyar ile şiir üzerine mektuplaşmaya başlarlar. Bu mektuplaşmalar evlilikle sonuçlanır. Tomris Uyar ile evliliklerinden bir erkek çocukları olur. Hece ölçüsüyle yazdığı ve toplumsal konuları işleyen ilk iki kitabı Arz-ı Hal (1949) ve Türkiyem (1952)'den sonra, Dünyanın En Güzel Arabistanıyla bireyin iç dünyasına yönelerek yalnızlığın ve çıkışsızlığın peşinde olmuştur. Tütünler Islak (1962) ve Her Pazartesi (1968) de koruduğu bu çizgiyi, Divan (1970)' la geleneksel şiirin kalıplarına, Toplandılar (1974) ve Kayayı Delen İncir (1982)' le söz konusu dönemde yaşanan sınıfsal mücadelenin yansımalarına yerini bırakmıştır.
