twain insanı materyalist bir bakış açısıyla ele almakta ve onu bir otomat olarak tasvir etmekte. bunu da platon'un diyaloglarında gördüğümüz stil ile yapmakta. insan nedir tartışması genç ve yaşlı bir adam arasındadır. yaşlı adam insanı otomat olarak görürken genç bir ona anlam yükleme çabasındadır.
yaklaşık 136 sayfalık bu eser aslında derdini 36 sayfada, hadi bilemedin 50 sayfada rahat rahat anlatırmış. bazı örneklerin üzerinden iki kere geçilmiş ya da aşırı uzatılmış.
twain bu eserde insan otomattır, özgür iradesi yoktur, aklına söz geçiremez, dış etkilerle yönlendirilmektedir, hayvandan bile aşağıda olduğu bir çok konu vardır, kendinden başka hiçbir şey düşünmez.... gibi insanı rahatsız eden, ama çoğunlukla da doğru, çıkarımlarda bulunur
kitapta alıntı yapılmaya değer, altı çizilmesi gereken çok nokta var. bu açıdan okuması da keyifli. ben özellikle son kısımdaki bölüme dikkat çekmek istiyorum.
genç adam insanın bu denli mekanik tanımlanmasıyla insanın neşesinin yok olacağını söyler. bunun üzerine twain, her ne olursa olsun insan her zaman umutlu ve mutlu bir varlıktır der. hiçbir bilgi ve olay insanlığı mutsuz edemez! der ki bu bana
adem'le havva'nın güncesinde, insanlar hakkında şeytanın yaptığı yorumu anımsattı. bu vesileyle o eseri de tavsiye etmiş bulunayım.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.