“İnsanlar ellerine geçen susma şansını nadiren kullanırlar ve çoğunlukla konuşup dururlar. Konuşup durarak her şeyi mahvederler.”
İrlanda edebiyatının temsilcisi olan Keegan’ın hikayelerinden betimlemeler beni o bölgelere taşıdı. Öykülere konu olan hayatları anlatışı da çok samimi ve duruydu.
Her hikayede hayatına sıkışıp kalmış karakterler karşımıza çıkıyor. Öyle hayatlar ki içinden çıkma hayali bile kuramıyor hiçbiri. Okurken onlarla birlikte duygusal olarak kapana kısılmış hissettim ben de.
Özellikle kitapta yer alan birkaç öyküden çok etkilendim. Korucunun Kızı öyküsünde, Martha’nın kendini hiç istemediği bir hayatın içine atışına tanık oluyoruz. Geleneksel yapının bir insanın içine nasıl işlediğini, onun kararlarını, benliğini nasıl etkilediğini gözlemliyoruz. Mavi Tarlalardan Yürü hikayesinde ise görünürde hiçbir zorlama olmamasına rağmen bir insanın hayatını kodlanmışçasına yaşadığını bizlere anlatıyor yazar. Tüm hikayelerde kahramanlar yaşamlarının nereye gittiğini çok iyi gözlemlese de hiçbiri değişimi başlatacak kadar güçlü değil. Ya da değişebileceğini bilmek onları asıl korkutan.
İnsanların hayatını belirleyen bir çok karar, bir anda, duyguların yönlendirmesiyle veriliyor. Keegan da karakterlerin bu kararları alırken zihinlerinden geçenleri, çevrelerinde olanları çok iyi aktarıyor.
Keyifle okudum tüm hikayeleri. Keegan hem çok iyi bir gözlemci hem de kalemi çok güçlü bir yazar. Tavsiyedir
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.