Belki de Maria değil Raif Efendi'ydim. Sayfa 122'de yazdığı gibiyim: "Hakkı vardı, beni hayatımda kimse sevmemişti.." burada uzun süre düşünmüştüm, cümlenin altını çizerken her bir hareketimde tüm yaşadığım kalp kırıklıklarım gözümün önünden geçmişti... Bana Maria olduğumu düşündürense Maria'nın dediği "Ben garip bir kadınım... Benimle ahbaplık etmek isterseniz bir çok şeylere tahammüle mecbur kalacaksınız... Çok manasız kaprislerim, birbirine uymaz saatlerim vardır... Hülasa arkadaş olduğum kimseler için pek müziç ve anlaşılmaz bir mahlukum..." kısım. Böyleydim işte bende. Anlaşılması zor bir insandım. Bu kitapta kendimi bulduğum için bende farklı yeri var.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.