Serseri bir çocuğun iç dünyası ve çevresiyle olan çatışması anlatılan bu kitabı büyük bir şaşkınlıkla okudum, bu yaştaki bir çocuğun amaçsızlığı, umursamazlığı ve yıkık iç dünyası beni şaşırtan ve etkileyen şeylerden biri oldu.. Holden'in kardeşi Phoebe tatlılığıyla beni benden aldı. Kitabı okurken Holden'e sahip olduklarıyla mutlu olmadığı için kızdım, ama sonra hangimiz mutlu olabiliyoruz ki dedim kendime ve sevdim.. Belki de yazar bunu vurgulamak istemiştir ne dersiniz?