Bu ülkede Ali Safa'lar Kel Hamza'lar bitmez.
Hislerimi paylaşacak olursam kitabın sonlarına doğru Vayvay köylüleri gibi bende İnce Memed'e sinirlendim, gücendim fakat İnce Memed'in de hisleri, duyguları, korkuları olduğunu zor da olsa kabullenebildiğimde bir kez daha hak verdim kendisine. Kendi içinde yaşadığı sorgulamalar, köylülerin başına gelenlerden kendisini sorumlu tutması, zalime karşı koymakla, kabuğuna çekilmek arasında kaldığı o ruh hali kitapta nefis yansıtılmış. Zaten İnce Memed "Abdi gider Hamza gelir, Hamza gider başkası gelir." düşüncelerinden sıyrıldıktan sonra, asıl önemli olanın mücadele edecek ruhu yüreğinde yaşatmak olduğunu anladığında birinci kitaptaki karakterine bu kitapta da bürünüyor. Eşkıya da olsan zalime kök de söktürsen sevmeye, sevilmeye, destek görmeye herkesin ihtiyacı olduğu çok güzel yansıtılmış kitapta. Betimlemelere ise söyleyecek söz bulamıyorum okuyun o tadı siz de alın:)
Velhasıl; birinci kitaba göre daha durağan bir kitaptı fakat yukarıda yazdığım gibi karakterin ruh halini yansıtmak için buna gerek vardı diye düşünüyorum. Nacizane İnce Memed'in tam manasıyla anlayabilmek için serinin tamamının okunması gerektiğini düşünüyorum. Bakalım 3.kitapta İnce Memed efsanesini neler bekliyor.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.