Gerçek anlamda okumaya başladığımdan beri ya da şöyle demek daha doğru olur herhalde kendimi tanımak istediğimden beri ne kendimde zerre samimiyet gördüm ne deliksiz uyku çektim ne de kafamın içindekiler sustu. Yaptığım sandığım iyiliklerim aslında tamamen kendi çıkarıma olduğunu düşündükçe ve bunu dogruladikca özgürlüğümün olmadığı gibi kötülük seçimimin de olmadığını gördüm. Bu yüzden iyilik tek seçeneğim ve bunu seçmeye mecburum.
Zaten tanrının var olduğunu hissettiğimizde ya da öyle düşündüğümüzde özgürlük yok oluyor kaldı ki bunun yanında devlet denen şey bu da yetmiyormuş gibi toplum kuralları hepsi bir yana vicdan denen yasa olduğu yerde hangi özgürlükten bahsedebiliriz.
Bize kötülük denilen kavramı nefsine yenilme gibi bir kavrama eş anlamda tutmuslar ve kötülük yaptığımızda direkt 1_0 kaybettiğimizi bize dikte etmişler. Halbuki hepimizin içinden yukarıdaki kısıtlamaları kaldırdığimizda Hyde gibi hiç vakit kaybetmeden iş başı yapacagimiza eminim ya da ben öyle olurum:)
İçimizdeki bazı duyguları bastıra bastıra olduğumuz kişi değil olmak istenilen kisi olup çıkıyoruz. Aslında bize isim verildiği gibi belli başlı kalıplar da verdiler belki ismi değiştirebiliriz ama istesek de kalıptan bir adım öteye çıkamıyoruz. Bazı duyguları hiç kullanmadan ölüp gidiyoruz. Neden? Çünkü iyiliğin bize getirisi daha fazla en başta dışlanmiyoruz. Aha yine çıkar devrede. O zaman biz sürekli kendi faydasına çalışan rezil yaratiklarmisiz. Neyse neyse daha fazla kendimi kendi gözümde karartmak istemiyorum.
Kitabın hikayesi bir yana sorgulatmasi da cabası. Kendimden kaçmak istediğim bir okuma oldu umarım size de böyle hissettirir. Keyifsiz okumalar. Tavsiye edilir.
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427,1bin okunma
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.