Ortaokulda öğretmenimin verdiği, ilk defa o zaman okuyup Yavuz'u tanıdığım,bana Yavuz Sultan Selim Han'ı sevdiren kitaptı Şah ve Sultan...O günden beri ara ara okurum. Yazarının bir edebiyatçı olması hasebiyle sade fakat güzel bir dili var kitabın.Yormuyor bilakis okudukça okuyası geliyor insanın.Yazarın amacı sıkıcı bir tarih kitabı yazmaktan,kitabı tarihi gerçeklere boğmaktan ziyade iki Türk ve Müslüman - Şah'ın Müslümanlığı çok farklı olsa da - cihangirin kader birliğini,yer yer rivayetler de serpiştirerek anlatmak.Selim Han'ın vizyonu,şairliği,zekası ve bunların yanında tevazusu bir kere daha Yavuz Sultan Selim Han'a duyduğum hayranlığımı arttırırken Şah İsmail'e de tarihsel karşıtlık dışında başka açılardan bakmama vesile olan bir kitap.Cihangir olmak adına babasının bedduasına muhattap olduğu ve aynen Beyazıt Han'ın bedduasından olduğu gibi şirpençeden öldüğü rivayet edilen Yavuz'un;yine cihangirlik gayesiyle ve Şiiliği yaymak adına Tebriz'de binlerce insanı öldüren hatta Sünni soydan gelen annesinin canına kıydığı rivayet edilen Şah'ın şu dizeleri çok şey anlatır bizlere:
Padişah-ı âlem olmak bir kuru kavga imiş
Bir veliye bende olmak cümleden âlâ imiş.(Selimi)
Dünyadan elin çek divane gönlüm
Ulaş bir üstada er ile görüş
Mürşid nazarını yad ederse dil
İkilikten geçüb bir ile görüş
(Hatai)
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.