BİLİM KURGU GÖRÜNÜMLÜ FANTASTİK KURGU
Bilimkurgu okumaya yeni başlamış bir okuyucu olarak bu kadar geniş kitlelerde hayranlık uyandıran bir kitabı okumam gerektiğini düşündüm ve boş zamanımın da etkisiyle 1 haftadan kısa sürede bitirdim.
İthaki yayınlarının baskısı ve kapak tasarımı çok beğendim hatta alırken tüm seriyi tek seferde alıp kütüphaneye dizme dürtümü zor bastırdım diyebilirim.
İyi ki de almamışım ama oraya sonra döneriz.
Çeviren olarak karşımıza Dost KÖRPE çıkıyor. İnternette hakkında bir çok kötü yorum olmasına rağmen bence kitabın çevirisi ve akıcılığı gayet iyiydi.
Kendim gözlemleme fırsatı bulamadım ama kabalcı ve ithaki yayınlarının çevireni aynı kişi olmasına rağmen serideki özel isimler, yer ve alet isimlerini vs. farklı çevirdiği söyleniyor. Yani 2. Kitaba heveslendiyseniz aynı yayın evinden almanız kafa karışıklığını önler diye düşünüyorum.
Kitap genel anlamda gayet akıcı ilerliyor farkında olmadan bir okuyuşta 100-150 sayfa okumak mümkün.
Olay örgüsü ve yaratılan evren olarak kitaba çok büyük bir hayranlık duymamış olsam da doyurucu olduğunu söylemeden geçemeyeceğim.
Gelelim kitabın içeriğine ve beni rahatsız eden kısımlara
*spoiler içerir**
*
*
Kitap her ne kadar bilimkurgunun en iyisi vs olarak tanımlansa da bence bilimkurgudan çok fantastik kurgu. Benim bilimkurguya ilgimin başlamasına sebep olan futuristik düşüncelerin olay örgüsü içerisinde yedirilmesi gibi şeyler bu kitapta yok. İnsanların birbirine bıçak fırlattığı evrende solucanlar bizim bilimkurgu evrenimizin ejderhaları, gerçeğisöyletenler ilaç veya beyne gönderilen radyodalgaları vs teknolojiler kullanmıyor, avatarlık gibi birbirlerine nesilden nesile ruh köprüleriyle bağlanmış rahibe anaların muhteşem ahenkli emreden sesiyle ağızlardan baklayı çıkartıyorlar. Geleceği gören peygamberimizi ve yaşam suyu ayinindeki mistik kaynaşmayı anlatmıyorum bile. Bu gibi fantastik unsurlar beni hikayeden biraz soğuttu. Onun dışında kahramanımızın cihadı önlemek istemesi ama her gelecekte kaçınılmaz onu görmesi güzeldi.
Evrenin kendi içerisinde gördüğüm bir mantık hatasından bahsetmek istiyorum şimdi de.
Serinin ilk kitabında iyi savaşçıyı neyin belirlediğinin bir tanımı yok ve bence bol aksiyonlu olaylar çevresinde ilerleyen bir seri için çok büyük bir eksik.
İnsanların bıçak fırlattığı, yüksek teknolojili silahşarın kullanılmadığı evrende savaşan askerin gücünü ne belirliyor? Nasıl oluyor da sarduakarları yenebilen fremen birlikleri önce bir kadına sonra da 15 yaşında bir gence yeniliyorlar? Bu kadar savaşçı ve kabile mentalitesiyle liderlerine bağlı halk nasıl liet’i veya paul’u bu kolay kabul ediyor vs vs. zor durumlarda hep bir yolunu bulup sorunu hemencecik çözen süperkahramanvari kahramanımızı da kitabın yazıldığı yıla bağlayarak hoş karşılıyorum.
Özetlemem gerekirse 2. Yarısından itibaren neredeyse tamamen fantastik olmuş, mistik olaylar ağırlıkta, vazgeçilmez baharat ve çöl iklimi olması, bazı kelimelerin arapça olmasıylanfena halde ortadoğu ve petrol çağrışımı yapan bir kitap. Ortaokul veya lisede okusaydım serinin çok büyük hayranı olurdum ama malesef zamanla insanın beklentileri değişiyor ve asla başarısız olmayan bir peygamberdense etiyle kemiğiyle, hırsıyla merhametiyle insan olan kahramanları okumak istiyor.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.