İlk defa bir kitabın bitmesini hiç istemedim. Çok keyifle okudum çook...
Kendisini hiçbir eve ait hissetmeyen, kalabalık içinde yalnızlaşmış Seher'in biraz hüzünlü biraz da keyifli bir Camino macerası...Aslında evini bulmak için çıkılan ama kendini keşfettiği bir yol hikayesi...
Kendi hikayesini öyle naif öyle güzel öyle samimi anlatmış ki Nermin Yıldırım kitabın sonunda Seher karakterine sarılmak istedim...
Dili de çok etkileyici, akıp gitti...Kelimelere farklı anlamlar katarak süslemesiyle hep gülümseterek okuttu beni...Ve tabi ki Ogo ile arkadaşlıklarına da hep gülümseyerek baktım :)Herkesin Ogo gibi bir dostu olması dileğiyle...
Ayrıca birçok kişisel gelişim kitaplarını da geride bırakır diye düşünüyorum. İçindeki çocukla, çocukluğuyla yüzleşmesi ve bunu kendisi keşfederek onunla barışmış olması, terapisinin
başarısı kitabın sonunda gözlerimi yaşla doldurdu....
Yazarla tanışma kitabım oldu ama sanırım bütün kitaplarını okuyacağım..
Bence okuyun..
Buen camino ;)
·
803 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
