Nihan Kaya’yı okumaya başladığım günden beri bambaşka bir dünyayla tanıştım. Fikirleri, onları sunuşu, kullandığı metaforlarla beni en etkileyen yazarlardan olmayı başardı.Bu yüzden kitaplarını okurken de ayrı bir yere koyuyorum hepsini.
Kar ve İnci’ye gelirsek;
”Susmak ve konuşmamak arasında çok fark var.” Kar ve İnci beni her cümlesinde yeni sorular sormaya teşvik etti. Ne zaman? Kim? Yaşanan hayal mi? Kötü mü iyi mi?
Her bir anı karakterlerin gözünden yaşıyor, kendi hikayemizle bağ kuruyoruz fark etmeden.O yüzden belki de her okuyana Farklı bir şey anlatacak kelimeler. Okuyan her kişiyle baştan yazılmış olacak kitap.
Dağınık bir zihnin içine giriş yapıp düzenlemeye başlıyoruz olayları. Bir anda hikayenin içinde buluyoruz kendimizi çıkamıyoruz. Ya da çıkmak istemiyoruz, söylenmeyeni söylemek için. Çünkü; “Onu görüyorlar ama duymuyorlar. Daha kötüsü duymadıklarını bilmiyorlar.”
Kitap bitiyor ama Gece devam ediyor. Sonlanmıyor, sonuçlanmıyor çünkü okuyanın hikayesi devam ediyor. Canlanıyor her şey aniden.
Mutlaka herkesin kitaplığında ve hayatında yer alması gereken bir kitap.