Gönderi

10/10
·220 syf.··
Beğendi
·
2021 3. kitabı
·
6 günde okudu
·
Okunma: 31 Ocak 2021 04:25
Zarifoğlu'nun okuduğum ilk kitabıydı. İlk okumaya basladigimda konu bütünlüğü olmayan karmaşık bir kitap oldugunu düşünüp biraktim. Aylar sonra kitapligimda dururken bir anda tekrar okumaya karar verdim. Kitap hakkinda söylemek istediğim o kadar çok şey var ki... Öncelikle yazarin sadece şiirlerini okumus biri olarak, yazılarının çok daha derinlikli, çok daha tesirli olduğu kanısındayım. Kitap bölük börçük, eski yeni tarihli anılardan olusuyor. İlk basta bu kafa karistirici olsa da ilerledikçe kitaba adapte olup okumanin lezzetine varıyorsunuz. Neredeyse her sayfasinda altını çizdiğim ve birçok alıntı yaptiğim o harika cümleler bazen kalbimi kırıp duygulandirdi beni bazen sarsti, bazen hayran bıraktı... Özellikle yazarımızın babası Niyazi Zarifoğlu'nun mektuplarına "Cahitçiğim" diye başlayıp sürekli "namazlarını ihmal etme" diye telkinlerde bulunması ve yine aynı incelikle mektuplari bitirmesi beni çok etkiledi ki. Bu kısımlardan anladigim kadariyla sevgili Cahit Zarifoğluna zarifliği en çok babasindan geçmis... Tüm bunları bir kenara birakirsak kitabın bende: "müslümanca yaşamak ve örnek olmak" adına çok ciddi etkiler bıraktığını söyleyebilirim. Son olarak bahsettiğim şeyin daha iyi anlaşılması açısından bir alıntı bırakıp incelemeye son vereyim istiyorum. "Bir mahalleye İmam olmuşsak, kısa süre sonra o mahallenin bakkalı manavı terazi hakkını korumaya başlıyor muydu başlamıyor muydu? Bir yere memur olmuşsak memuriyetin ehli miydik, değil miydik? Mesai arkadaşlarımız bir süre sonra dillerinden küfürleri bırakıyor, kadın, içki, kumar kelimelerini yanımızda ağızlarına almaya korkuyorlar mıydı korkmuyorlar mıydı?.. Bunlardı mesele. Girdikleri her yerde ahlaksızlığı, çürümeyi, yabancılaşmayı, kalp katılığını zapt altina alabilecek, insanları, bu şahsiyet noktasına getirebilecek yegane unsur olan İslam'ın, bizden uzak, yaşamadığımız, kabuğun altındaki o büyüleyici parıltılarını birbiri ardına önümüzde boşaltıyor, içimizin bilmediğimiz o kederli açlığını ayaklandırıyor, birkaç gün çöllere düşmüş gibi Yalnızlık çekiyorduk."
YaşamakCahit Zarifoğlu · Beyan Yayınları · 202011,2bin okunma
·
15 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Cahit Zarifoğlu'nun Bir Değirmendir Bu Dünya kitabını da önereyim tam olsun 🌺
Feyza
Gönderi Sahibi
Tabi ki o da listemde çok tesekkürlerr🌸🌸