Yazar:
Cahit Zarifoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 14 dk.
Sayfa Sayısı:
220
Basım Tarihi:
30 Kasım 2020
Yayınevi:
Beyan Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789754731927
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·224 syf.·
2017 2. kitabı
Kısa bir şiir ve ardından “ne çok acı var” diye başlıyor kitabımız… Sonra kendinizi Zarif adam ile beraber altmışlı yetmişli yıllarda buluyorsunuz.
Yaşamak… Bence bir kitaba verilebilecek mükemmel bir isim. Çoğu insan yaşadığını sanıyor ama aslında yaşamıyor. Yaşamak denilemez buna. Ama Cahit Zarifoğlu yaşamayı beceren sayılı insanlardan bir tanesi diye düşünüyorum. Bu kitabı okurken sizde nasıl yaşadığına tanık olacaksınız. Normal de kapalı bir anlatım tarzı olan Cahit Zarifoğlu’nun şuana kadar okuduğum en açık kitabı diyebilirim. O yüzden ilk bu kitabını okumanızı tavsiye ederim.
Kitap günlük ve anı türünde gibi gözüküyor. Öyle bildiğiniz gibi zamana göre ilerlemiyor. Tarihler karışık. Bir bakmışsınız geçmişe gitmiş. Birde bakıyorsunuz yaşadığı zamana geri gelmiş. Ayrıca bu türler dışında yazılarının içine birçok türü de katmış. Deneme yazıları da var. Şiir de var. Sayamayacağım kadar çok konuya değinmiş. Bazen yeni bilgiler öğreniyorsunuz. Bazen de yazarın bir insan, bir konu hakkındaki görüşlerini görüyorsunuz.
Kitap içerisinde çok sevdiğim anlam dolu beni duygulandıran paragraflar vardı. Bu adama Zarif adam diyorlarsa içinde aşkında, sevginin de geçmesi gerekiyor. Ve geçiyor da... Yalnızlık da olmazsa olmazlardan… Yazılarında kimi zaman insanları, kimi zaman da davasını anlatmış… Bazı yerlerde annesine olan sevgisi ve özlemini dile getirmiş. Bazen de babasına sitem etmiş. Gönlü zengin yaşlı bir dedeyle olan anısını da anlatmış. Hani bir yayla da süt ikram eden fakat Nehri geçemediği için sütü gelip kendilerinin almasını isteyip, hediye eden kişinin kendisi olmasına rağmen özür dileyen kocaman yüreği olan yaşlı dede... Ne sevmiştim bu dedeyi. Dedemi hatırladım. Ne çok özlemişim onu. Bugünlerde ölmüştü oda.
Yazarımız yeni nesilden de şikâyetçi olduğunu
“Bir kalbiniz vardır onu tanıyınız.”·220 syf.·Edebiyat
10/10
2021 22. kitabı
Saf dille ve saf kalple yazılmış bir eser, Yaşamak.
Samimi ve sahici bir kitap…
Ve biraz da zorlayıcı…
Kendini herkese açmayacak kadar.
***
Kitapla tanışmam, “100 Kitap Listesi” ile oldu.
2021 yılının Mart ayında okumuştum. “Yedi Güzel Adam” ile az çok Cahit Zarifoğlu’nu duymuştum elbette ama bu zarif adamı bu kadar geç tanımış olmak büyük bir kayıp gerçekten. Böyle güzel insanları ortaokul ve lise yıllarında tanımış olmak isterdim. Ne ailemde, ne çevremde ne de okul hayatımda böyle kıymetli yazar ve şairleri önerenler olmadı.
***
Bir benzeri olmayan kitap...
Anı. Mektup. Deneme. Şiir. Hatıra.
Farklı türleri içinde barındıran bir başka kitap okumadım, var olup olmadığını da bilmiyorum. Zarif adam, yazdıklarıyla misafir ettiği o iç dünyasında bize yolculuk yaptırırken ayrıca dil zevkini yaşatıyor. Bize yitirdiğimiz ne varsa hepsini enfes bir üslupla hatırlatıyor ve bizi hayata, yaşamaya hazırlıyor.
***
Tarihi bir birikim olmadan Cahit Zarifoğlu’nu anlamak zor olsa gerek.
İslam dünyasında yaşanan zulümlere sessiz kalmayarak hakikatleri cesurca yazıya dökmesi ve şiirsel bir dille hüznünü ortaya koyması çok etkileyiciydi. Kitabı okurken yazarın samimiyeti ve içtenliği okuyucuya kolaylıkla geçiyor. Öyle ki sanki Cahit Zarifoğlu yazdıklarını kalemi aldığı sırada onunla berabermişsin gibi ya da onun gözleriyle dünyaya bakıyormuşsun gibi bir hissiyat uyandırıyor okuyucuda.
—Trende yolculuk yaparken sanki onun yanındasın…
—Onunla okuyorsun babasından gelen mektupları…
—Nenesini sanki onunla beraber ziyaret ediyorsun…
***
İnsanların yaşadığı duyguları perdesiz kağıda aktarabilmeleri zordur. Ama bunu Zarif Adam başarmış, benim bu kitapla ilgili en çok hoşuma giden yönü bu oldu açıkçası.
Kitapla ve sağlıcakla kalın.
İyi okumalar…
***
“İki hayatımız yok ki birisiyle sanat
Yalnız Bir Adamın Varoluş Mücadelesi
Cahit Zarifoğlu'nun "Yaşamak"ı, sıradan bir günün akışında insan ruhunun derinliklerine inen, şiirsel bir başyapıt. Kemal adında yalnız bir adamın gözünden, modern insanın varoluşsal bunalımını, aşk acısını ve toplumla olan karmaşık ilişkisini anlatan eser, okuru da kendi varoluşuyla yüzleşmeye davet ediyor.
Zarifoğlu, yalın ama etkileyici diliyle Kemal'in iç dünyasını ustalıkla resmediyor. Her cümle, okurun zihninde yeni anlamlar ve çağrışımlar uyandırıyor. Şiirsel imgeler ve metaforlar ise metne derinlik katıyor, adeta okuru hikayenin içine çekiyor.
"Yaşamak" sadece bireyin ruhuna odaklanmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumun karanlık yüzlerini de gözler önüne seriyor. Kemal'in yaşadığı aşk acısı, toplumun dayattığı tabular ve ahlak anlayışıyla keskin bir zıtlık oluşturuyor. Zarifoğlu bu zıtlıklar üzerinden bireyin özgür iradesini ve varoluş mücadelesini sorguluyor.
Eser, varoluş felsefesine dair önemli sorgulamalar sunuyor. Yaşamın anlamı, özgür irade, sevgi ve ölüm gibi temalar derinlemesine işleniyor. Zarifoğlu, okuru bu sorularla yüzleşmeye ve kendi cevaplarını bulmaya teşvik ediyor.
Sıradanlığı Aşan Bir Bakış Açısı: Yaşamak İçin
Cahit Zarifoğlu'nun kaleminden çıkan "Yaşamak İçin" adlı eser, sadece bir kitap değil, aynı zamanda derin bir düşünce yolculuğudur. Zarifoğlu'nun kendine özgü üslubu ve derin felsefi bakış açısı, okuyucuyu adeta bir keşif yolculuğuna çıkarıyor.
Eser, yaşamın anlamı üzerine derin düşüncelere yol açıyor. Zarifoğlu, sıradanlığı aşan bir bakış açısıyla insanın varoluşsal sorgulamalarına ışık tutuyor. Yaşamın karmaşıklığını ve derinliğini ustalıkla işleyerek okuyucuyu düşünmeye sevk ediyor.
Zarifoğlu'nun dilindeki incelik, her cümlenin altında yatan derin anlamı vurguluyor. Kelimelerle oynayarak, okuyucunun zihninde derin izler bırakıyor ve onu düşünmeye teşvik ediyor.
Eser, insanın iç dünyasına yolculuk yapmayı amaçlıyor. Zarifoğlu, okuyucuya içsel bir keşif fırsatı sunarak, kendi varlığını ve yaşamın anlamını sorgulamasına yardımcı oluyor.
aynı zamanda bir rehber niteliği taşıyor. Zarifoğlu'nun derin felsefi düşünceleri, okuyucuyu hayata dair yeni perspektifler kazanmaya teşvik ediyor ve ona yol gösteriyor.
yaşamın derinliklerine inen bir yolculuktur. Okuyucuyu düşünmeye ve sorgulamaya yönlendirirken, aynı zamanda insanın varoluşsal karmaşıklığını anlamaya davet ediyor. Bu kitap, sadece okunacak bir eser değil, aynı zamanda üzerine düşünülecek, tartışılacak ve hayata dair yeni bakış açıları kazanılacak bir başyapıttır.
"Ruhumuz dar bir şeridin içinden sızılarla geçiyor."Edebiyat
En çok tekrar okuduğum eserdir kendileri...
Her defasında ilk defa okuyormuş gibi büyüleniyorum. Etkisini hiç yitirmiyor sözcükler.
İnsanın taa içinden koparak gelip, en derine de temas edebilme gücü olunca bu dokunuş nasıl etkisini yitirsin, bu ışık nasıl sönsün.
Hayatımda her alanda ve açıdan tanıdığım en hüzünlü insan diyebilirim Cahit Zarifoğlu için. En hüzünlü ve bunu en doğru açıdan ifade edebileni. Bununla beraber bu hüznü en güzel kucaklayanı, şükürle süsleyeni.
Okurken onun etkisiyle içimiz yanıyor ve asla bir isyan içinde bulmuyoruz kendimizi. Hüznü sevmeye başlıyoruz.
Başımızın tacı gibi geliyor.
Kalbimizin çiçeklenmiş hali gibi..
Aynı duygularla başka kalemde de ifade bulmuş hali gibi:
"Yalnız hüznü vardır kalbi olanın."
İlk seferinde arkadaştan alarak okudum eseri. Tekrar tekrar okuyabilmek için alacağım kesindi.
Fuardan aldım. Çıkışta bir fuar görevlisine hediye olacağı varmış ki sahibini buldu.
Güzel bir insandı, kitap güzeldi. İyi bir kombin olur dedim. Ayak üstü bu tesbiti yaptıracak ilk izlenimin güzelliği olsun bu da bana.
Herkesin eline tutuşturma hevesim var bu eseri. Yine sahip olamamıştım ama olsundu..
Artık kütüphanemde ve layık olduğu muameleyi görüyor.
Okuduklarım karıştırılacaksa ilk elim ona gidiyor. Altı çizilmiş satırlar tekrar bende hayat buluyor.
Allah'a teslimiyeti, doğayı tefekkürü, çevresini bu yerinde sorgulayışıyla adeta elinden tutup bu derin alemi temaşaya çekiyor okuyucusunu.
Kendi açısından baktırır bazı eserler, başka açı imkanı vermez. Gözümüz de başka açıyı aramıyor burda.
Sağlam bir yerden mevzilenmiş oluyoruz zaten.
"..hududları, çemberleri ve cidarları zorlandığı için haykıran bedenimizin farkında değiliz, hala zavallı bir gayretle çabucak gittiğimiz bilmem kaçıncı bir sonsuzdan sonra, peki ya daha sonra diyor,
Hüzün, Umut ve Özgürlük Yaşamak
Cahit Zarifoğlu'nun "Yaşamak" adlı eseri, Türk edebiyatının en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir. Bu eser, sadece şiirlerden oluşan bir kitap olmanın ötesinde, varoluşun derinliklerine inen felsefi bir sorgulamadır. Zarifoğlu, ustalıklı kelime oyunları ve şiirsel imgeler kullanarak okuru da bu sorgulamaya dahil eder.
işlenen temalar oldukça geniştir. Hayatın anlamı, ölüm, yalnızlık, sevgi, inanç ve özgür irade gibi evrensel temalar, Zarifoğlu'nun şiirlerinde derinlemesine ele alınır. Bu temalar işlenirken kullanılan dil yalın ve samimidir. Bu sayede okur, şairin duygularıyla kolayca bağ kurabilir ve kendi varoluşuyla yüzleşebilir.
Kitaptaki şiirler hüzünlü, umutlu, öfkeli, sakin gibi farklı duygular uyandırır. Zarifoğlu, bu duyguları ustalıkla kullanarak okuru şiirlerin içine çeker ve onu düşünmeye teşvik eder.
Zarifoğlu'nun şiirleri, okurun zihnini sorgulamaya ve kendi varoluşunu sorgulamaya iter. Bu sayede eser, okura kişisel bir yolculuk sunar.
Cahit Zarifoğlu'nun şiirsel yeteneğini ve derin düşüncelerini keşfetmek isteyen herkese "Yaşamak"ı okumalarını tavsiye ederim.
Yaşamak’ı bitirdimEdebiyat
“Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki kalbimi tanıyanlar yok. Ağırlıksız duran bedenimi küçümseyeceklerdi."
Gece 02:47’de Yaşamak’ı okuyup bitirdim. Çayım soğuyalı, öylece kalalı saatler olmuş. Saati neden yazdım? Şu yüzden: Yüksek bir okur olduğumu düşünmüyorum ama bazı yazarları, bazı eserleri okumuş olmak beni ‘okur’ olarak sevindiriyor. Ve saatlerimi, uykumu ya da gezmeyi; ne bileyim normal standartlarda insanların tercih edeceği şeylerin yerine Hz. Allah kitap okumaya meyletirmişse; “acaba?” diyorum. “Acaba, iyi olmak yolunda bir okur muyum?”
Merhum Zarifoğlu’nun Yaşamak kitabını bitirdim. Günlük tarzında bir eser.
“Senin adınla
Ey yüceler yücesi
Sevgi evimizde sende
Sana secde ederiz” mısraları ile başlıyor. “Sarıkamış 1979. Ne çok acı var” şeklinde asıl başlangıcı yapıyor. Günlük ama bildiğiniz günlüklerden değil. Tarihleri karışık. Türkiye’nin ve dünyanın farklı şehirlerinde geçiyor. Zarifoğlu bir gezgindi biliyorsunuz. Yaşamak için, günlük ile beraber bir ‘poetika’ eseri de diyebiliriz. Şairimizin şiir, roman, romancı, şair, sanat gibi önemli hususlarda fikirlerini de bu eserde bulabiliriz. Şairimiz, kalbini yokluyor eserde, mutluluğun tanımını arıyor. Annelerden, çocuklardan bahsediyor. Anne ile ilgili bir ifadesi çok hoşuma gitti ve hemen o kısmı anneme gösterdim. Zira gün içinde Zarifoğlu’nun eserindekine benzer bir husus konuşulmuştu evde. Sonra Zarifoğlu, Yaşamak’ta babasının mektuplarını da sergiliyor. Babası Niyazi Bey’in “namaz” nasihatleri beni çok duygulandırdı. Ne güzel bir baba...
Sonra Necip Fazıl ile ilgili izlenimleri, Necip Fazıl’ın mürşidinin türbesinde yaşadığı cezbeyi, Büyük Doğu Dergisi’nin izdüşümlerini, Gemuhluoğlu ile ilgili anılarını yine bu eserde
Yaşadığı yerleri olayları yer ve tarih bilgisi vererek gayet açık ve veciz bir şekilde kaleme almıştır. Bazı okuyucuların anlamakta zorlandıklarını belirttikleri eserde Cahit Zarifoğlu’nu kapalı bir dil kullanmakla itham ettikleri görülür. Yaşamak ‘’ sözcüğü Cahit Zarifoğlu ile yeni ve derin bir mana kazanmıştır. Yazar bu eserde yoğun bir anlatım tercih etmiş edebi zevke sahip , edebi eser okumaktan hoşlanan okuyucular için coşkuyla okunabilecek bir metin ortaya koymuştur.
Kendisini isminin baş harfleriyle ifade eden Abdurrahman Cahit Zarifoğlu aciz bir varlık olduğunu dile getirmiştir. Onu sadece sakalıyla anan betimleyen kimseler ya onu anlayamamış ya da edebi bilgiden yoksun bir okuyucudur. Şair her kesimin her dönemin sesi olmayı başarabilen nadir sanatçılardan biridir. Edebiyat sever her okuyucunun mutlaka Cahit Zarifoğlunu ve özellikle ‘’Yaşamak’’ adlı eserini okuması gerekir. Orhan Veli ‘nin Yaşamak şiirine hatta ‘’yaşamak ‘’kavramına Maraşlı usta şair Cahit Zarifoğlu derinlik katmıştır
"Dedim ya işte, bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?"Edebiyat
Cahit Zarifoğlu en sevdiğim yazar ve şairdir. Bu eserini aslında geçen yıl almıştım fakat şiirleri biraz kapalı olduğu için acaba bu kitabını da okurken zorlanır mıyım, verilmek istenen mesajları anlayabilir miyim, kitabı okumak için hazır mıyım diye düşünmekten bir türlü başlayamamıştım. Her kitabın bir zamanı vardır derler. Bizim de başlamamız bu yıla nasipmiş. Zarifoğlu'nun bu eserinin türüne tek başına günlük demek doğru olmaz çünkü kitapta anı, günlük, mektup, şiir ve denemelere de yer verilmiştir. Zarifoğlu, savaş, din, sanat, edebiyat hakkındaki görüşlerine, çocukluk ve askerlik anılarına ve daha birçok konuya değinmiştir. Yaptığı eleştirilerle bizi düşünmeye ve sorgulamaya, özümüze dönmeye davet etmiş, pek çok mesaj vermiştir. Özellikle babasının yazmış olduğu o samimi mektupları okurken içim sımsıcak oldu. Zarifoğlu'nun bu eseri diğer eserlerine oranla çok daha açık. Yer yer kapalı betimlemeler, cümleler olsa da bunlar sıklıkta değil. Tarihler karışık olarak verilmiş, yazım ve noktalama kuralları kitabın orijinalinin bozulmaması için düzeltilmemiştir. Zarifoğlu da zaten kitabın bir yerinde "İmla düşüklüğünden zevk alıyorum." gibi bir ifade kullanmış, bunu kasıtlı yaptığını belirtmiştir. Bu ufak yerler hariç okunması kolay, akıcı. Kitabın bitmesinden korkarak yavaş yavaş okumaya çalıştım ama o kadar muazzamdı ki bir sayfa daha bir sayfa daha derken okuma süremi ancak bu kadar uzatabildim. Sizin de kendinizden muhakkak bir parça bulacağınızı düşünüyorum. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
10/10
Beğendi
·2021 15. kitabı
·24 saatte okudu
·Okunma: 12 Şubat 2021 23:18
·Zarifoğlu 'nun ilk defa bir düz yazı kitabını okuyorum. Ne yalan söyleyeyim, gerek sosyal medyada popüler birçok alıntı gerekse hayatı hakkinda çıkarılan dizi sebebiyle kafamda bambaşka bir Cahit Zarifoğlu oluşurmuşum(oluşturulmuş) Soyadına binaen ona yakıştırılan zarafet zaafla karıştırılmış bir kimliksizin neredeyse varlığına alışmış hatta inanmıştım. Belki de bu sebeple bağ kuramadım ilk sayfalarda kitapla. Yazıma alışamadım kelimeler benim okuduğum sayfaları yazana yabancı birer asker, beni düşman bellemiş benimle mücadele ediyorlar. Ne zaman ki aklımdan çıkarıp attım kabuklaşmış Zarifoğlu postunu -kitabın ellinci sayfalarına denk düşüyor bu- işte o zaman beni kabul etti içine aldı yazı. Hastalıklı vücuduna rağmen sapasağlam bir kimlik duruyordu karşımda. Biraz haylaz ama ilginç bir hayalgücü. Zaten Özdenören'le ahbaplık kurması bunu temin ediyordu önceden.
Zamanın ve mekanın ruhuna inanan ben artık kitapların da ruhunun olduğuna inanmaya başladım bu kitapla. Umarım bu ruh ile bir yerlerde karşılaşır oturur sohbet edersiniz. Belki iki çay içer bu zamana kadar neden hiç ses etmedin serzenisinde bulunursunuz. Nasibiniz açık olsun.
Yazar Hakkında
Cahit ZarifoğluYazar · 35 kitap
Abdurrahman Cahit Zarifoğlu, Türk şair, yazardır.
Aslen Kahramanmaraşlı'dır. 1940 yılında Türkiye'nin başkenti Ankara'da doğmuş olan şairin çocukluğu Kahramanmaraş'ta geçmiştir. Edebiyata, Kahramanmaraş Lisesi'nde iken şiir ve kompozisyon yazarak başlamış, lise sonrasında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümünde okumuş ve buradan mezun olmuştur. Öğrenciliği sırasında çalışmak zorunda kalınca, sayfa sekreteri olarak çalışmış yine bu dönemde Diriliş Dergisinde çeşitli şiirleri yayımlanmıştır. 1976'dan sonra, kurucularından olduğu, Mavera Dergisinde şiirleri, birkaç hikâyesi, senaryo çalışmaları, günlükleri ve "Okuyucularla" ismini verdiği sohbetleri yayımlanmıştır.
Değişik zamanlarda ilkokul öğretmen vekilliği ve Almanca öğretmenliği yapmasının yanı sıra, Mavera Dergisi'ni çıkartmaya başladığı süreçte TRT Genel Müdürlüğü'nde mütercim sekreter olarak da görev almıştır. 1987 yılında vefat etmiştir. Mezarı Beylerbeyi'ndeki Küplüce mezarlığındadır.
“Yedi Güzel Adam” adıyla anılan isimler Türk edebiyatına damga vuran Cahit Zarifoğlu, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Nuri Pakdil, Mehmet Akif İnan, Alaeddin Özdenören ve Ali Kutlay'dır. Yolları Kahramanmaraş'ta kesişen 7 Güzel Adam'ın eğitim gördüğü 169 yıllık tarihi Maraş Lisesi 2019 mart ayında müzeye çevrilmiştir.
