Tâhir Ceyhun Yıldız
@tahirceyhunyildiz
Bu dervişlik yoluna sıdk ile gelen gelsin… Baba…
Maalesef; 40 küsur iletilik günlüğümü silmişim. 😬🫤☹️… İyi de oluyordu. Aklıma bir şey gelince hemen oraya yazıveriyordum ama dün altındaki bir iletiyi sileyim derken tüm ileti dizisini silmişim. Yaşlılık… 51 yaşında olmak kolay değil…
Şimdi de 2.kez günlük yazmaya çalışacağım. Bakalım bu iletinin başına ne gelecek:))
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Dünyada ihtiyaç duyulan şey, onu terk edince ele geçer.
Seyyidü’t-Tâife Cüneyd-i Bağdadî (ﻗُﺪِّس َ ﺳِﺮُّهُ)
لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
Lâ ilâhe illâ ente subhaneke innî küntü mine’z-zâlimîn
"Senden başka İlah yoktur.Seni her türlü eksik ve noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben nefsine zulmedenlerden oldum.”
Selime teyzeden inciler1000Kitap
1000Kitap
“Laleler safa safa,
lale koydum mushafa,
akranların evlendi,
evde kaldın Mustafa”
😂😂😂
Tâhir Ceyhun Yıldız
@tahirceyhunyildiz
·Bizi bir kim sever? Bizi bir tek belediyeler sever. Valla, pek severler bizi. Oy atıyoruz ya onlara, bayılırlar bize. İhtiyarlara o bedava, bu bedava diye sayıp dururlar. Hani şey yapıyorlar ya; neydi adı? Etkinlik mi, neyse işte... Ben bir kere gittim.
Bir şey sandım da gittim. Kapımıza kadar gelip de çağırdılar. “Mutlaka gelin teyzedm" dedi gelen kız. E, ayağımıza kadar gelmiş, gitmemek olmaz, dedim. Gittim. Altmış beş yaş üstü için şiir yazma günüymüş. Boş kâğıt verdiler, şiir yazacakmışız. Oldu. Hiç işimiz yoktu. Tamam işimiz gücümüz yok ama o kadar da aylak değiliz. Neyse yazdık bir şeyler. Ben mani yazdım. Mani mi türkü mü bilmem... Şiir gibi bir şey işte.
“Laleler safa safa,
lale koydum mushafa,
akranların evlendi,
evde kaldın Mustafa.”
Bizi bir kim sever? Bizi bir tek belediyeler sever. Valla, pek severler bizi. Oy atıyoruz ya onlara, bayılırlar bize. İhtiyarlara o bedava, bu bedava diye sayıp dururlar. Hani şey yapıyorlar ya; neydi adı? Etkinlik mi, neyse işte... Ben bir kere gittim.
Bir şey sandım da gittim. Kapımıza kadar gelip de çağırdılar. “Mutlaka gelin teyzedm" dedi gelen kız. E, ayağımıza kadar gelmiş, gitmemek olmaz, dedim. Gittim. Altmış beş yaş üstü için şiir yazma günüymüş. Boş kâğıt verdiler, şiir yazacakmışız. Oldu. Hiç işimiz yoktu. Tamam işimiz gücümüz yok ama o kadar da aylak değiliz. Neyse yazdık bir şeyler. Ben mani yazdım. Mani mi türkü mü bilmem... Şiir gibi bir şey işte.
“Laleler safa safa,
lale koydum mushafa,
akranların evlendi,
evde kaldın Mustafa.”