Yazar:
Kaan Murat Yanık
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
Şubat 2020
Yayınevi:
Turkuvaz Kitap Yayınları
ISBN:
9786057717481
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Psikopat ve muhtemelen piyasada bolca bulunan yalaka ve yetersiz akademisyen platonik aşığı tarafından, yüzüne asit atılan ve dünyası karartılan genç bir kızın hazin öyküsü ile başlıyor… Sonra bu genç kızın hayli yaşlıca bir kişi ile tanışması ve sonra da onun hikâyesini dinlemesi üzerine devam ediyor. Ana hikâye Sovyet Rusya'da geçiyor. Bakü başta olmak üzere İkinci Dünya Savaşı yıllarına denk geliyor. 1941-42’li yıllarda geçen bir hikâye yani. Azerbaycanlı, çok sıkı iki dost olan Firuz ve Ayvaz'ın dostlukları var ve bu dostluğun içerisine bir de aşk hikâyesi giriyor: Maral...
Dünyasızlar'ın uzun yollardan geldiğini bilerek okuyucuyu uzun bir yolculuğa çıkarması haliyle kaçınılmaz. Dostoyevksi, Tolstoy, Dünya Savaşı, Binbir Gece Masalları, Hitler, Stalin, Cengiz Han, Dünya ve Dünya'nın insanları; Firuz, Ayvaz, Akif Ağabey, Mösyö Nohut, Maral ve Nergis. Bundan ötürü Kaan Murat Yanık romanı okurken masallar içinde başka bir masal okuyabilirsiniz diyorum. Burada da hikaye Nergis karakteri ve yaşadıklarıyla başlıyor. Benim için Nergis bir karakterden öte hala bu hayatta bir yerlerde yaşayan kadınlarımızdan biri. Nergis'le tanıştıktan sonra beraberinde Firuz dedeyle büyülü ve meşakkatli bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Ayvazcan'ı tanıyor onların herkesi kıskandıracak dostluklarına misafir oluyorsunuz. Yazar, yalnız yol alacağı kurguyla gitmiyor o yolda sizi bilgelerle, kahinlerle yahut zenginlerle bile tanıştırıyor. Sonra ne olacak nasıl olacak derken kitap sizi o dünyaya çekip olayların içerisine alıyor.
Dünyasızlar ile birlikte II.Dünya savaşı yaşanırken baktığımız olay çerçevesinin bir hayli genişletildiği ortada. Doğu'ya ve Doğu'nun yaşadıklarına yani kabaca Stalin ve Hitler birbirini yerken canımız Azerbaycan ve Bakü'de neler yaşandığına hiç bu gözlerle bakmamıştım. Doğu
Bazı şeyler izahsızdır. (Syf. 334)·416 syf.·1000Kitap
9/10
2026 40. kitabı
İnception filmini izlediniz mi?
Rüya içinde rüya diyince izlemeyenler bile anımsar muhtemelen.
Nerden mi çıktı bu?
Dünyasızlar kitabında da hikaye içinde hikaye okuyoruz...
Önce Komiser Emre'nin cinayet soruşturması için görüşmeye gittiği Nergis hikayesini anlatmaya başlıyor. Burda aklıma direk Bergen geliyor :(( Geçmişinden bahsederken devreye Firuz dedenin hikâyesi giriyor.
Ayvaz ve Firuz... Öyle şahane bir dostlukları var ki, ben mest oldum.
Bakü'de baytarlık okurken bir yandan tiyatro yazıp sahneleyen, bolca okuyan ve kendilerini geliştiren iki genç adamın hikâyesini okuyoruz sonra.
"Bugün bir şey öğretme sırası sende. Boşalt beyninin ceplerini de şenlenelim."
Hitlerin SSCB'ye saldırıları genişleyip savaşın boyutları büyüyünce,ülkedeki gençler de askere çağrılıyor.
Stalin bizim ikiliyi tiyatroda izleyince, onları sanat grubuna askerleri şevklendirmek için temsiller düzenlemek adına nefer olarak görevlendiriyor.
İşler beklenilen gibi gitmiyor maalesef. Sonrası zorluklar kumkuması...
Savaşın zorluklarını ve soğuğu iliklerinize kadar hissediyor, onlarla birlikte kana bulanıp kuru ekmeğe talim ediyor, güç bela başka karargâhlara intikal ediyoruz.
Kitaplar, filmler, şarkılar, ideolojiler derken aralarındaki atışmalar da dahil tüm konuşmalar o kadar içten ki, hikâyeye kapılıp gidiyoruz.
Kitap o kadar dolu dolu ki, içinde dostluktan başka, aşk, öfke, merak, merhamet, mücadele ne ararsak var.
Kehanetlerden Zühre Yıldızı'nın hikâyesine, mucizelerden sihre kadar her şey..
Türkiye için yaptıkları casusluğu da unutmayalım ve tabii Nohut'u :))
Aşk konusu ise, epey can yakıcı...
!!! Can dostunuzla aynı kıza aşık olsanız ne yapardınız?
Ayvaz ve Firuz ne yapmış, neler yaşamış Dünyasızlar kitabında sizleri bekliyor.
Genç bir yazardan şahane bir kitap. Ben bayıldım,
Dünyasızlar kitabında da hikaye içinde hikaye okuyoruz...
Önce Komiser Emre'nin cinayet soruşturması için görüşmeye gittiği Nergis hikayesini anlatmaya başlıyor. Burda aklıma direk Bergen geliyor :(( Geçmişinden bahsederken devreye Firuz dedenin hikâyesi giriyor.
Ayvaz ve Firuz... Öyle şahane bir dostlukları var ki, ben mest oldum.
Bakü'de baytarlık okurken bir yandan tiyatro yazıp sahneleyen, bolca okuyan ve kendilerini geliştiren iki genç adamın hikâyesini okuyoruz sonra.
"Bugün bir şey öğretme sırası sende. Boşalt beyninin ceplerini de şenlenelim."
Hitlerin SSCB'ye saldırıları genişleyip savaşın boyutları büyüyünce,ülkedeki gençler de askere çağrılıyor.
Stalin bizim ikiliyi tiyatroda izleyince, onları sanat grubuna askerleri şevklendirmek için temsiller düzenlemek adına nefer olarak görevlendiriyor.
İşler beklenilen gibi gitmiyor maalesef. Sonrası zorluklar kumkuması...
Savaşın zorluklarını ve soğuğu iliklerinize kadar hissediyor, onlarla birlikte kana bulanıp kuru ekmeğe talim ediyor, güç bela başka karargâhlara intikal ediyoruz.
Kitaplar, filmler, şarkılar, ideolojiler derken aralarındaki atışmalar da dahil tüm konuşmalar o kadar içten ki, hikâyeye kapılıp gidiyoruz.
Kitap o kadar dolu dolu ki, içinde dostluktan başka, aşk, öfke, merak, merhamet, mücadele ne ararsak var.
Kehanetlerden Zühre Yıldızı'nın hikâyesine, mucizelerden sihre kadar her şey..
Türkiye için yaptıkları casusluğu da unutmayalım ve tabii Nohut'u :))
Aşk konusu ise, epey can yakıcı...
!!! Can dostunuzla aynı kıza aşık olsanız ne yapardınız?
Ayvaz ve Firuz ne yapmış, neler yaşamış Dünyasızlar kitabında sizleri bekliyor.
Genç bir yazardan şahane bir kitap. Ben bayıldım,Soruları basit üç cevap... Aşka, aşkla, aşktan...
Hikâye içinde hikâye içinde hikâye...
İsmail Abi'nin deyişiyle "Olaylar olaylar!"
***
Aşina olduğum bu kalemi okumanın sevinci, tekrarının ne zaman olacağına dair bekleyiş ve belirsizliğin hüznü. Kendisi de diyor ya, "Beni umutsuzluktan ziyade belirsizlik çürütüyor. (Sf. 379)"
***
Butimar, Uzakların Şarkısı ve Dünyasızlar. Üçü de enfes romanlar. İncinmiş hissediyorum kendimi, böyle kitaplar bitip benden bedenen koptuklarında. Üç romanda da bir hayvan mefhumu var. Bu romanda bizlere bir sincap eşlik ediyor. Yaşatmak istediği duygu geçişlerini ayniyle hissettiğimi düşünüyorum. Dostluklarda da vardım, yan yana iken araya giren dünyaca boşlukta da, aşkta da vardım ben, savaşta, kıyımda, rüyada da... Yazar anlatış bakımından İskender Pala'yı, his bakımından Nazan Bekiroğlu'nu andırıyor. İkinci Dünya Savaşı döneminin yarı aydınlık yanından, kapkaranlık yanına doğru sürükleniş, hikâyenin hikâyesi. Hikâye maalesef kadına şiddetten dem vurarak başlıyor. Fiske vuranın, dokunanın, incitenin lanetler başına! Aşk; takıntı değildir, aşk şehvet değildir, aşk yıkmak değildir, aşk ulvi bir makamdır. Dedim, yine diyeceğim. Aşka uğrayan gönlün kolları kanat olmalı maşuka, zulüm değil!
Kitabın bazı kısımlarında argo ifadelere yer verilmiş, muhabbetin samimi ilerleyişi için eklenmiş olabilir ama ekserisinin eğreti durduğunu düşünüyorum. Bir de ara ara Azerbaycan Türkçesine ve Farsçaya ait sözcük ve deyişlere de yer verilmiş. Bunlar ara ara olduğu için hemen göze çarpıyor. Kusursuz olsa üretim biter, öyle değil mi? Eksiği olmalı, çok olmalı ki yazmaya devam etsin yazar.
***
"Hikâye" İstanbul'da geçiyor. "Hikâye içinde hikâye" Fethiye'de başlıyor, Azerbaycan'a uğrayıp "hikâye"bin başladığı yerde bitiyor. "Hikâye içinde hikâye içinde hikâye" Azerbaycan'da başlıyor ve İkinci Dünya Savaşı ile
Her insanın bir hikayesi vardır.Edebiyat
Yine tadı damağımda kalan bir roman okudum.
Kitabı ilk elime aldığımda kapağını uzun uzun inceledim ama bir türlü anlamlandıramadım. Tabii ne karakterlerden ne de hikayeden haberdardım.
Taa ki şu satırları okuyana kadar;
"Firuz, onun saç örgülerini iki idam ipine benzetti. Uçlarından kendi ile dostunun cansız bedenleri sallanıyordu."
Bundan sonra da kitap kapağı daha bir anlamlı gelmeye başladı. Bir de kapağın alt kısımda bir sincap vardı, onunla da ilerleyen sayfalarda karşılaştım. Ufacık, tefecik, şirincecik bir sincap ama görevi oldukça büyük.
Butimar ve 
Uzakların Şarkısı'nda olduğu gibi başta kısa bir hikayenin içine giriyorsunuz sonrasında da bambaşka bir kapı açılıyor ve siz o kapıdan içeri girdikten sonra da bir daha çıkmak istemiyorsunuz. Zaten çıkmak isteseniz de çıkamazsınız :)
Burada o kapıdan girmeden önce Nergis'in acı hikayesine şahit oluyoruz.
Anadolu'nun küçük bir kasabasında doğup büyüyen Nergis başarılı bir öğrenci. Üniversite zamanı geldiğinde de İstanbul'da üniversite kazanıp İstanbul'a yerleşiyor. Üniversitenin son yılında da liseden tanıştığı arkadaşı ile sözleniyor. Standart bir şekilde devam eden hayatı okulun son yılında tanıştığı hocası yüzünden bambaşka bir boyut alıyor. Bu kısımları okurken aklıma Ceren Damar'ın hikayesi geldi. Bir insanın hayatını karartmak bu kadar mı kolay? Bir de bunu aşk adı altında yapmak. Batsın sizin aşkınız da, sevginiz de...
Olaylar sonrasında da maalesef ki düzenin güçlüyü nasıl koruduğuna şahit oluyoruz.
Nergis yaşadıklarının acısı ile hayatına İstanbul'dan ayrılarak dayısının yanında devam etmeye çalışırken Firuz dede ile tanışıyor. Onun yanında işlerini görmek, ona yardım etmek amacıyla işe başlıyor. Sonrasında malum küçük bir kasaba ve
Butimar ve Uzakların Şarkısı'nda olduğu gibi başta kısa bir hikayenin içine giriyorsunuz sonrasında da bambaşka bir kapı açılıyor ve siz o kapıdan içeri girdikten sonra da bir daha çıkmak istemiyorsunuz. Zaten çıkmak isteseniz de çıkamazsınız :)
Burada o kapıdan girmeden önce Nergis'in acı hikayesine şahit oluyoruz.
Anadolu'nun küçük bir kasabasında doğup büyüyen Nergis başarılı bir öğrenci. Üniversite zamanı geldiğinde de İstanbul'da üniversite kazanıp İstanbul'a yerleşiyor. Üniversitenin son yılında da liseden tanıştığı arkadaşı ile sözleniyor. Standart bir şekilde devam eden hayatı okulun son yılında tanıştığı hocası yüzünden bambaşka bir boyut alıyor. Bu kısımları okurken aklıma Ceren Damar'ın hikayesi geldi. Bir insanın hayatını karartmak bu kadar mı kolay? Bir de bunu aşk adı altında yapmak. Batsın sizin aşkınız da, sevginiz de...
Olaylar sonrasında da maalesef ki düzenin güçlüyü nasıl koruduğuna şahit oluyoruz.
Nergis yaşadıklarının acısı ile hayatına İstanbul'dan ayrılarak dayısının yanında devam etmeye çalışırken Firuz dede ile tanışıyor. Onun yanında işlerini görmek, ona yardım etmek amacıyla işe başlıyor. Sonrasında malum küçük bir kasaba veZamanın Başlangıcından Gelen Masalcı
Bir masal varmış; içinde savaşın gölgesi, dostluğun sıcaklığı ve insan ruhunun karanlığı saklıymış. Dünyasızlar’ı okurken hissettiğim şey biraz buydu sanırım.
Kaan Murat Yanık’ın kaleminde bana hep eski zamanlardan kalmış bir efsun hissi var. Sanki zamanın başlangıcından beri yaşayan genç bir masalcının dudaklarından dökülüyormuş gibi kelimeler. Bir parça gotiklik, biraz eski zaman kokusu, biraz loşluk, biraz dünya dışılık… Satırlarının arasında yalnızca hikâyeler değil; yağmur yağmış taş sokaklar, tütsü kokuları, eski şarkılar ve insan ruhunun karanlıkta kalan tarafları dolaşıyor sanki. Bir Arabian Nights uğultusu var metinde; Binbir Gece Masalları’nın o kadim nefesini hissettiriyor ama daha melankolik, daha uğultulu, daha derin bir hâlde. Karanlık bir odada etrafa saçılmış altın parçaları gibi parlıyor kelimeleri.
Kitap Nergis’in hikâyesiyle başlıyor. Onun yaşadıkları insanın içine ağır ağır çöken bir korku bırakıyor. Halit’in saplantılı hâli, insanların sessizliği ve üniversitenin meseleyi örtmeye çalışması insanı yalnızca bir karakterin yaşadığı travmaya değil, çaresizliğin kendisine de yaklaştırıyor. Özellikle korkunun insanın bedenine nasıl yerleştiğini çok güçlü hissettiren bir tarafı vardı bu bölümün.
Fakat Firuz Dede anlatmaya başladığında kitap benim için başka bir kapı araladı. Stalin sonrası Sovyet atmosferi, korkuyla şekillenen hayatlar ve insanların omzuna çöken görünmez ağırlık çok güçlü hissettiriliyordu. Firuz ve Ayvaz’ın tiyatrocu olarak askere alınmaları, ardından tiyatro dışında neredeyse her işi yapmak zorunda bırakılmaları dönemin ruhunu oldukça çarpıcı yansıtıyordu. Tarih burada yalnızca anlatılan bir şey değil; yaşayan ve karakterlerin ruhuna işleyen bir gölge gibiydi.
Ve sanırım kitabın en sevdiğim tarafı Firuz ile Ayvaz’ın dostluğu oldu.
Karanlık Koridorlarda Yankılanan SeslerDuygu ve Düşünce
Kaan Murat Yanık’ın Dünyasızlarını okurken sanki karanlık bir koridorda yürüdüm. Her adımda yankılanan sesler bana ait miydi yoksa kitabın sayfalarından fırlayan hayaletler miydi, ayırt edemedim. Dünyasız olmak; aslında yaşarken ait hissedememek, ne bu toprağa ne de göğe tam anlamıyla kök salamamak demekmiş. Ve ben, kendi hayatıma baktığımda, o aidiyetsizliğin gölgesini sık sık omuzlarımda hissettim.
Çocukken taşındığımız her yeni evde, odamın duvarlarına bakıp hep aynı şeyi düşündüğümü hatırlıyorum: “Burası benim midir gerçekten?” Dünyasızlık tam da böyle bir şey; içinde yaşadığın mekânı, bulunduğun zamanı, hatta bazen kendi bedenini bile tam anlamıyla evin gibi görememek. Bu kitabı okurken yıllardır susturduğum bu hisler yüzeye çıktı. Yanık’ın kelimeleri bana, aslında yalnız olmadığımı, birilerinin aynı karanlıkta nefes aldığını fısıldadı.
Kitap, insanın kendi içine doğru kazdığı bir yol gibi. Ne kadar derine inersen o kadar çıplak kalıyorsun, kaçacak hiçbir yer yok. Ben de kendi içimde sakladığım kırıkları düşündüm. Dünyasızlığın bana hissettirdiği yalnızlığı, kalabalıkların ortasında bile taşımıştım. Çünkü insan bazen sokakların kalabalığında değil, kendi ruhunun sessizliğinde kayboluyor.
Ama bu karanlık sadece korkutucu değildi. Bir yanıyla büyüleyiciydi de. Çünkü o boşlukta bir şey arıyorsun: Kendini. Dünyasızlık, insana belki de en hakiki soruyu sorduruyor: “Ben kimim?” Ve bu soru, cevaplarından daha ağırdır. Kitabı okurken kendi hayatımda bu soruya kaç kez dürüstçe cevap veremediğimi düşündüm. Hep maskelerle, hep rollerle yaşadım. Oysa Yanık, kelimeleriyle maskelerimizi tek tek çıkarıyor, ruhumuzu çıplak bırakıyor.
Aynı zamanda insanın içindeki sonsuz boşluğun sesi. Ve ben, o sesi dinledikçe içimde yıllardır yankılanan ama adını koyamadığım duygularla
Akıl hastanesine komiser Emre’nin bir akademisyenin cinayeti hakkında bilgi almak için gelmesi üzerine Nergis’in başından geçenleri anlatması ile başlıyor. Hikaye ilerledikçe geçmişten bir yaşama uzanıyor. Sıkı dost olan Firuz ve Ayvaz’ın şehre yeni gelen Maral’a aşık olması ile sürükleyicilik ilerliyor. Bir yandan savaş, bir yanda casusluk, bir yanda aşk… Okumaya değer güzel bir eser…
Her kötülükten bir iyilik çıkar....Edebiyat & Roman
Merhabalar, bu eseri ,eser diyorum çünkü bana göre normal bir roman değil bu eser.
Eseri @realityzero arkadaşımla beraber okudum hep yazışarak, yorum yaparak birbimize kitapla alakalı şarkılar yolladık. Kaan Murat Yanık yazarın okuduğum ilk eseriydi demek ki kaleminin iyi olduğunu hissetmişim kitaplarını okumadan, imza törenine gittim 
Butimar adlı kitabı imzalattım.
Çağdaş Türk Edebiyatı okumak her zaman istiyorum ama dünya klasikleri daha cazip geliyor. İyi ki bu eseri okumuşum çünkü mükemmel bir kurgusu var ve yazarın kalemi eski Türkçe kelimeleri kullanmasına rağmen çok iyiydi. (Elinden bırakamıyorsun.)
Cinayetle başlayan kitap aşkın, sevginin doruk noktasıyla bitiyor. İyi ve kendi halinde yaşayan insanların arasına kötü ve kendini beğenmiş bir karakter giriyor belki oda ne yaptığını tam olarak bilmiyor ama sevgiyi koz kullanıp kaosdan beslenen kişiler var.Karakteri bozuk yaşaması lüzumsuz bir, iki kişide vardı ama bildiğimiz gibi hayatımızda her zaman kötüler olucak....
Ağladım, sinirlendim, sarsıldım, sevinçten havalara uçtum vb duyguları yaşadım. Spoiler vermicem ama sevmediğim yada olmaması gereken yerler vardı bana göre. Olumlu tarafları tabiki de daha fazla kesinlikle bu kitabı okuyun roman severlerin elinden bırakamayacağı bir eser.
Genelde kitap tavsiye etmem ama bu eseri okuyun, okutturun yazarlarımıza sahip çıkmamız gerekiyor..
Saygılar ve sevgilerle, esenlikler....
Kaan Murat Yanık yazarın okuduğum ilk eseriydi demek ki kaleminin iyi olduğunu hissetmişim kitaplarını okumadan, imza törenine gittim Butimar adlı kitabı imzalattım.
Çağdaş Türk Edebiyatı okumak her zaman istiyorum ama dünya klasikleri daha cazip geliyor. İyi ki bu eseri okumuşum çünkü mükemmel bir kurgusu var ve yazarın kalemi eski Türkçe kelimeleri kullanmasına rağmen çok iyiydi. (Elinden bırakamıyorsun.)
Cinayetle başlayan kitap aşkın, sevginin doruk noktasıyla bitiyor. İyi ve kendi halinde yaşayan insanların arasına kötü ve kendini beğenmiş bir karakter giriyor belki oda ne yaptığını tam olarak bilmiyor ama sevgiyi koz kullanıp kaosdan beslenen kişiler var.Karakteri bozuk yaşaması lüzumsuz bir, iki kişide vardı ama bildiğimiz gibi hayatımızda her zaman kötüler olucak....
Ağladım, sinirlendim, sarsıldım, sevinçten havalara uçtum vb duyguları yaşadım. Spoiler vermicem ama sevmediğim yada olmaması gereken yerler vardı bana göre. Olumlu tarafları tabiki de daha fazla kesinlikle bu kitabı okuyun roman severlerin elinden bırakamayacağı bir eser.
Genelde kitap tavsiye etmem ama bu eseri okuyun, okutturun yazarlarımıza sahip çıkmamız gerekiyor..
Saygılar ve sevgilerle, esenlikler....Yazarın ustalık eseri mi ne :)
3 kitap içinde yazarın en sevdiğim kitabı oldu diyebilirim. Dünyasızlar kitabı 2020 yılında basılmış. Ve Türkiye yazarlar birliğinin büyük ödülünü almış. Bence sonuna kadar da hak ediyordur. Sanırım yazarın tarzına da alıştım. 3 kitabının da kurgusu şöyleydi. Günümüzde günlük hayattan çok sıkılmış, fazla sosyal olmayan bir karakterin hikayesi. Öncelik bununla başlıyor. Son kitabında bu karaktere daha çok yer verilmiş ve bu çok hoşuma gitti diğer iki kitabında anlatıcı olan bu karakterlerin kitap sonu durumları biraz havada kalmıştı.
Kitapların da devamlı birbiriyle atışan birbirine can yoldaşı olan iki erkek karakter oluyor. Bunların diyaloglarını okumak çok hoş geliyor bana. Butimar’da Yusuf ve Behzat, Uzakların şarkısında Gülbadem ve Zencefil, Dünyasızlar’da ise Firuz ve Ayvaz Son çıkan kitabını da büyük merakla okumaya başlayacağım. Yine romanların olmazsa olmazı kötücül bir kadın karakter mutlaka var. Romanların olmazsa olmazı, rüyalar ve fantastik olaylar bu kitabında da yer alıyor. Aşk ve uğruna girilen maceralar, adeta masal ve roman karışımı gibi size aktarılıyor.
Spoiler—
Anlatacı karakterin başından geçen olaylar ve kitabın mutlu son ile bitmesi, geçmiş ile şimdinin bağlantısı kurgusu çok çok çok hoşuma gitti ve beni çok içine çekti. Firuz ve Ayvaz Bakü’de sovyet Rusya zamanında yaşamış iki arkadaş. Mahallelerine taşınan, yüksek bir ailenin kızıyla arkadaşlık kuruyorlar ve ikiside bu kıza aşık oluyor. Hepsi aynı üniversitede okuyor. Ayrıca bu gençler üniversitenin tiyatro grubunda. Stalin Bakü’yü ziyareti sırasında, üniversiteye uğrayıp bu gençleri izliyor ve onları Hacivat ve Karagöz’e benzetiyor, direkt kendi emriyle, ordunun sanat bölümüne aldırıyor. Hitler Rusya’ya saldırınca, tiyatro vs kalmıyor tabi. Yazarın savaş, açlık, askerlik betimlemeleri çok
Harika bir hayal gücüyle oluşturulmuş hikaye. İnsanı çeşit çeşit hayatlara sürüklüyor. Birden fazla hayata tanık oluyoruz ve her olayda farklı kişileri bir şekilde haklı buluyorum. Firuz Dede ve Ayvaz Dede gençliğinde keşke bu şekilde ayrılmasalardı
Çok güzel bir olay örgüsü vardı, Nergis karakterinin hikayesine biraz daha ağırlık verilebilirdi. Ama her şekilde harika bir roman. Mutlaka okunmalı diye düşünüyorum.
Yazar Hakkında
Kaan Murat YanıkYazar · 5 kitap
5 Haziran 1988 yılında doğdu. İstanbul Kültür Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde okudu. F. Sultan Mehmet Üniversitesi’nde Klasik Türk Edebiyatı anabilim dalında yüksek lisansını tamamladı.
Birçok edebiyat dergisinde öykü ve denemeleri yayınlandı.
Yayınevlerinde editörlük, danışmanlık yaptı. Televizyon kanallarında kültür-sanat temalı programlar hazırlayıp sundu. Üniversitelerde ve edebiyat atölyelerinde yazı sanatı üzerine dersler verdi.
Yurt içi ve yurt dışında yüzlerce konferans veren Kaan Murat Yanık, Butimar romanıyla 2015 yılında ESKADER tarafından verilen yılın en iyi romanı ödülünü aldı. Butimar, çeşitli kurumlarca başka ödüllere de layık görüldü. Uzakların Şarkısı adlı romanı 2017 yılında yayınlandı. Dünyasızlar romanı 2020 yılında yayınlandı. Dünyasızlar 2020 İ. E. F Türkiye Yazarlar Birliği roman büyük ödülüne layık görüldü.
