Yazar:
Cahit Zarifoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
1 Haziran 2022
Yayınevi:
Ketebe Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786258094831
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öncelikle şunu söylemeliyim bu kitabın benim için özel olması yazarından veya içindeki satırlardan değil, bana bu kitabı veren kişiden kaynaklı. Kısa bir şiir ve ardından "ne çok acı var" diye başlıyor kitap.
"Yasamak" Bence bir kitaba verilebilecek en güzel isim. Çoğu insan yaşadığını sanıyor ama aslında yaşamıyor. Bu kitabı okurken sizde nasıl yaşanılabildiğine tanık olacaksınız. Tabi olabilirseniz çünkü Cahit Zarifoğlu’nun anlatım tarzı oldukça kapalı. Bazı şairler vardır ki okursunuz, bir ahenk vardır fakat anlamak için bir kere daha okumanız gerekir, bazı şairler de vardır ki ne ahenk sizi sarar ne de mana. Okusanız da bir sey anlamazsınız. Böyle şairler bence şiirlerini okunması için değil de kendi içini dökmek için yazmışlardır. O satırları şairinden başka kimse tam olarak anlayamaz. İşte Cahit Zarifoğlu bence tam olarak böyle bir şair. Kitap günlük ve anı türünde gibi gözüküyor. Öyle bildiğiniz gibi zamana göre ilerlemiyor. Tarihler karışık, bir bakmışsınız geçmişe gitmiş. Birde bakıyorsunuz yaşadığı zamana geri gelmiş. Ayrıca bu türler dışında yazılarının içine birçok türü de katmış. Deneme yazıları da var, şiir de var. Sayamayacağım kadar çok konuya değinmiş. Bazen yeni bilgiler öğreniyorsunuz. Bazen de yazarın bir insan, bir konu hakkındaki görüşlerini görüyorsunuz. Kitap içerisinde çok sevdiğim duygu dolu paragraflar vardı. Bu adama Zarif adam diyorlarsa içinde aşkın, sevginin de geçmesi gerekiyor. Ve geçiyor da. Yalnızlık da olmazsa olmaz tabi. Kitapta zaman zaman insanları, zaman zaman da davasını anlatmış. Bazen annesine olan sevgisi ve özlemini dile getirmiş. Bazen de babasına sitem etmiş. Cahit Zarifoğlu yeni nesilden de şikayetçi olduğunu belirtmiş. Modernleştikçe kendimizi, kültürümüzü kaybettiğimizi söylüyor. Biliyorsunuz ki Cahit Zarifoğlu Dünyanın
Puan vermedi·216 syf.··
Beğendi
·2024 21. kitabı
·43 günde okudu
·Okunma: 15 Ağustos 2024 07:40
Farkına varmadan "Bütün bunların, hatırasız haftaların, kalbimi fark etmelerinden korkmamın sebebi var." Diyordum. Şimdi bir şeysin benim için... Varsın fakat bocalıyordum. Gizlice düşündüğüm, fark edilmesinden korktuğum hakikat sen myidin, yoksa ben, hatırasızlığı, boşluğu, en ucuz şekilde, sırtımdan korkakça , hiçbir teşebbüste bulunamdan birdenbire atmak için yine hayal mi kuruyordum. Dedim ya işte bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?
Birkaç alıntı ile kitap tavsiyesi.
"İnsan, gittikçe daralan dünyasında neden mutsuz. Herkes artık gereğinden fazla büyüyor da onun için mi?" Evet. Ama biz değil çevremiz büyüyor samimiyetsiz ilişkilerle. Ve insanın kendine ayırdığı zaman ne kadar azalıyorsa o kadar mutsuz oluyor işte.
"Ruhumuz dar bir şeridin içinden sızılarla geçiyor." Dünya dar ve karanlık bir yol ve bu yolda daima bize ışık olacak şeyler arar dururuz. Bazen bulduk sanar bazen de gerçekten buluruz ve yol yürümeye değer bir yol olur bizim için.
"Dayandığımız şeylerin hangisi buna değerdi?" Bu soruya hiçbiri demek istiyorum. İstisnalar kaideyi bozmaz da demeyeceğim üstelik. İnsan, kendini ihmal etmek zorunda kaldığı her ne varsa silip atmalı hayatından. Çünkü her tahammül fazlasını getirir ardından.
"Ah kardeşler, gönlümün yükünü kaldıramıyorum." Hayatımızda çok kez kurmuşuzdur bu veya benzer cümleyi. Ama aslında bu cümle bir şikayet değil yalnızca hâli ifade eden bir cümle diye düşünüyorum ve ne kadar böyle sanarsak sanalım kaldıramayacağım dediğimiz o yük gün geliyor bir kum tanesi gibi kalıyor.
"Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim." Her nasılsın sorusuna iyiyim diyoruz da, sahiden iyi miyiz? Yoksa konuşmanın bir anlam ifade etmediğini mi öğrendik? Ya da soruyu soranların halden anlamayacak insanlar olduğunun mu farkına vardık? Ne oldu bilmiyorum ama, bizler yalnızlaştık. Bunca kalabalık içinde bir başımıza kaldık.
"Hepimize bir kalbimiz bulunduğunu, gözü yaşlı olmak gerektiğini anlatarak gitti." Hassas olmayı zayıflık sanan insanların arasında gözlerinin ağlamayı biliyor olması, kırılmanın veya kalp kırmanın ne ifade ettiğini biliyor olmak bir lükstür. Bunu unutmayalım. Ağlamak bir kalbin olduğunun göstergesi. İyi bir kalbin...
Kitaba puanım en fazla 5 oluyor maalesef. Bence yazarın dilini anlamak, odaklanmak çok zor. Neyi nasıl anlattığını anlamadığım bir çok yer oldu eserde.
Eserdeki yazılar hep tarihli ama kronoloji ile hiçbir alakası yok, neye göre dizilmiş anlamadım. Hop ordan oraya geçiyor konu. Yazarın ifadelerini anlamak zaten zor bir de böyle olunca sanki istemli karmaşıklaştırılmış eser gibi geldi bana.
Babası Niyazi Zarifoğlunun yazdığı mektuplar var eserde, bence o kısımların üslubu daha güzel ve çok daha anlaşılır diğer kısımlardan.
İncelemesini yapayım diye kitaba bakarken tekrar sıkıldım. Alıntı da paylaşmayacam. Bence bu eseri okumayan hiçbir şey kaybetmez.
9/10
2024 1. kitabı
Dönüp dönüp okuyacağım bir kitap. Hayata dair çok şey bulacaksınız okurken.
Günlük olarak yazılmış ama günlük deyip geçmeyin asla. Öyle güzel tesbitleri, öyle nahif yorumları var ki bazı olay ve durumlara dair. Ve tabii bazı betimlemeleri... Harika bir günlük okumuş oldum. Altını çizdiğim, not aldığım çok yer oldu; okurken durup uzun uzun düşündüğüm, gözlerimin dolduğu, tekrar tekrar okuduğum... Cahit Zarifoğlu'nun okuduğum ilk kitabıydı. Onu tanımakta bu kadar geç kalmış olduğum için esefleniyorum
Puan vermedi
Zarif şair Cahit ZARİFOĞLU, 45 sene önce yazdığı “Yaşamak” kitabının ilk cümlesine şöyle başlıyor;
“Ne çok acı var.”
Bir giriş cümlesi anca bu kadar fasih olabilirdi. Rahmet olsun zarif şaire.
Herkese selamlar,
bugün zârif şairimiz olan Abdurrahman Cahit Zarifoğlu'nun Yaşamak adlı günlük kitabıyla karşınızdayım.Gayet başarılı bir şekilde ele alınmış bir eserdi.Ben beğenerek okudum.Umarım sizlerde beğenerek okursunuz.
Konusuna değinecek olursam;
Sisin örttüğü demiryolunda ağır aksak yola çıkan tren, şairin çocukluk hatıralarının başkenti Silvan'a doğru ilerlerken Yeni Camii'nin avlusu, sessizliği kolundan tutup çeker yeryüzüne.Koca medeniyetin içinde kendine yurt arayan ruhlar, yanlızlıktan yontulan büyük anlara acziyetle bir kez daha eğilir.Eserde, günlerin kendisinden ziyade ne barındırdığı;beyaz sayfalardaki bir avuç harfin, ölümü bilen dağlar gibi gülümsediği, ışığın parçaladığı karanlığı geri verdiği eserde apaçık görülür.
“Bir kalbiniz vardır onu tanıyınız.”Edebiyat
Edebiyatımızın nadide yazarlarından Zarifoğlu’nun anı, günlük, şiir ve deneme gibi farklı türlerden oluşan yazılarının toplandığı eseridir.
Yalnız bir adamın gözünden aşk acısını, insanın varoluşsal bunalımını, toplumla olan ilişkisini anlatıyor bu eserinde Zarifoğlu. Kemal adındaki karakterinin üzerinden sade, bir o kadar da etkileyici bir dille insanın iç dünyasındaki karmaşıklığı gösteriyor biz okurlarına.
Seveni olduğu kadar sevmeyeni de ziyadesiyle olsa da lisedeki edebiyat derslerinden ve “Yedi Güzel Adam” dizisiyle tanımaya başladığım Zarifoğlu’nu, dilini, eserlerini ben çok severim. Sizler de benim gibi yazarın kendisini, dilini seviyorsanız bir şans verin derim. Eminim, pişman olmayacaksınız. Keyifli okumalar…
Aslında ilk okumaya başladığımda günlük tarzı bana göre değil diyerek, sıkılıp yarıda bırakmıştım. Tekrar okudum çok zarif ve güzel bi kitap aslında. Zarifoğlu'nun biraz kapalı bi anlatımı olduğu için sıkabilir bence yoksa doğru zaman da kendini vererek okununca elden bırakmadan okunacak bi kitap kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Kahve Keyfiyle Okunamayacak Bir Eser: Yaşamak
Yaşamak, öyle elinize kahvenizi alıp kafa dağıtmak, sakinleşmek için okunacak, akıp giden düz bir eser kesinlikle değil. Cahit Zarifoğlu bu kitapta bize kronolojik, rahat bir hayat hikayesi sunmuyor. Belirli tarihler üzerinden, adeta parça parça öykülerle kendi dünyasını açıyor ama bunu yaparken sürekli geçmişten geleceğe, gelecekten geçmişe gidişli gelişli mekikler dokuyor. Zamanlar arasındaki bu amansız trafik ve anlatımın parçalı yapısı, okuyucunun zihnini fazlasıyla yoruyor. Kitap insana pratik dersler vermiyor ya da sığınılacak huzurlu bir köşe vadetmiyor. Kelimeleri, dili ağır olmasa da kurgusundaki o zamansal sıçramalar ve bıraktığı his, insanı çok başka ve ağır bir yükün altına sokuyor.
Yazar Hakkında
Cahit ZarifoğluYazar · 35 kitap
Abdurrahman Cahit Zarifoğlu, Türk şair, yazardır.
Aslen Kahramanmaraşlı'dır. 1940 yılında Türkiye'nin başkenti Ankara'da doğmuş olan şairin çocukluğu Kahramanmaraş'ta geçmiştir. Edebiyata, Kahramanmaraş Lisesi'nde iken şiir ve kompozisyon yazarak başlamış, lise sonrasında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümünde okumuş ve buradan mezun olmuştur. Öğrenciliği sırasında çalışmak zorunda kalınca, sayfa sekreteri olarak çalışmış yine bu dönemde Diriliş Dergisinde çeşitli şiirleri yayımlanmıştır. 1976'dan sonra, kurucularından olduğu, Mavera Dergisinde şiirleri, birkaç hikâyesi, senaryo çalışmaları, günlükleri ve "Okuyucularla" ismini verdiği sohbetleri yayımlanmıştır.
Değişik zamanlarda ilkokul öğretmen vekilliği ve Almanca öğretmenliği yapmasının yanı sıra, Mavera Dergisi'ni çıkartmaya başladığı süreçte TRT Genel Müdürlüğü'nde mütercim sekreter olarak da görev almıştır. 1987 yılında vefat etmiştir. Mezarı Beylerbeyi'ndeki Küplüce mezarlığındadır.
“Yedi Güzel Adam” adıyla anılan isimler Türk edebiyatına damga vuran Cahit Zarifoğlu, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Nuri Pakdil, Mehmet Akif İnan, Alaeddin Özdenören ve Ali Kutlay'dır. Yolları Kahramanmaraş'ta kesişen 7 Güzel Adam'ın eğitim gördüğü 169 yıllık tarihi Maraş Lisesi 2019 mart ayında müzeye çevrilmiştir.
