Leyla kocak
@leylamidnight0
Geçmişi değiştiremezsiniz. Geleceği şekillendiremezsiniz. Şu anda ve burada varsın
Grafik tasarımcı
Bilkent Unıversıty
İzmir
İzmit, 26 Mart 2002
635 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
hayat bazen seni durdurur. Sen koşmak isterken, o önünde görünür bir duvar ortaya koyar. O anlarda kendini yetersiz sanırsın; geçilemez, eksik korunur, yanlış bir yerde takılıp toplanırlar. Ben de öyle sandım. Kapılar kapanırken, “Biraz daha zorlarsam açılır” diye düşündüm. Ellerim acıyıncaya kadar kapıları kapattım. Meğer açılmayan her kapı, beni dışarıda bırakmak için değil; Henüz hazır değildim bir hayattan korunmak içinmiş
Zamanlar gösteriliyordu… O, kaybolan sandığı şeyler aslında senden alınmamış, senden saklanmış. Çünkü insanın isteğine hemen kavuşmuş olsaydı, bazı gerçekler hiç öğrenilemezdi. Beklemek yakıyor, evet. İnsan beklerken kendini sorguluyor: “Ben nerede yanlış yaptım?” Oysa mesele yanlış yapmak değilmiş; Dava henüz devam etmemiş. Henüz hiç kimse yoktu
Gecikmeler bana sabretmeyi öğretmedi sadece; beni içime doğru yürüttü. O bekleme anlarında kendimle daha çok yaşadım. Korkularımı, acelemi, yaşam sürecimi hızlandırdığımı gördüm. Bir olmaması, beni yavaşlatması. Yavaşladıkça fark ettiniz: Ben hep bir patlama büyümeye başladı, geride bırakmışım
sonra bir gün, hiç beklemediğim bir anda, her şey yerli yerinde oturmaya başladı. Zamanında çok aranan şeyler artık eskisi kadar parlamıyordu gözümde. Çünkü ben değişmiştim. Ve işte o an yazıyor: Hayat bana “hayır” dememiş, “heniz değil” demiş. Kaybettiğimi sandığım her şeyi, beni daha derin, daha sakin, daha kendine ait olan birine dönüşmüş
artık biliyorum. Açılmayan savaş düşmanım değilmiş. Geçiken yolları cezalandırmamış. Hayat, beni benden korumuş. Ve belki de en büyük kurtarılabilirim şu oldu: Zamanın bana değil, benim zamana güvenmeyim
#zamanınhikâyesi #beklemek #hayatdersi #içselyolculuk #kendinevarmak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kendime en ağır gelen yükler, hayat yükleri değil, kendime söylediğim bahanelermiş. “Zamanı değil”, “şartlar uygun değil”, “yapamam” gibi cümleler dışarıdan bakıldığında masum ama doğada bulunuyorlardı. Çünkü insani mantık kurduğu anda kendini durdurur. Yürümek istemeyen akıl, her zamanın bir kaynağını bulur. Fakat ilk defa kendime dürüst olup “yapmıyorum çünkü dağıtmıyorum” gün hafifledim. Bahane sustuğunda gerçek görünüyor. Yol açıldığında gerçek görünür.
Dürüstlük insanı kırmaz; aksine toparlar. Çünkü hakikate dokunduğun anda enerjiden vazgeçmek akmaz. Artık savaştığı şey dış dünya değil, kendi direncinindir ve direncin adı konduğunda gücü azaldı. Yolun kısalması da buradan gelir. Engeli kaldıran kader değil, senin kârını bırakmandır. Bahane bittiği an, yön sadeleşir ve adım ilerlemeye başlar.
Bugünün içindeki şeyler şu; hayat insanı dıştan değil içten kitler. Kendine yalan söylemediği sürece hiçbir rota işe yaramaz. Kendine uygun olduğu gün, aslında sürecin devamı devam etmiş olursun.
#özfarkındalık #bahaneçözmez #keşfet #içdönüşüm #yolkendiniacıyor
Hayaller İçin Karar Vermek İçsel Cesaretin İlk AdımıDuygu ve Düşünce
Hayatın bazen sessizce ilerleyen ama bir anda tüm dengeni sarsan anları vardır; işte Her Şey Seninle Başlar tam o anlarda elini tutan bir rehber gibi. Kitabı elime aldığımda, ilk sayfalarda bile fark ettim ki Mümin Sekman sadece bir kitap yazmamış; kendi iç yolculuğuna dair bir pusula sunmuş. Sayfalar ilerledikçe, sanki yazar bana fısıldıyordu: “Her şey seninle başlar. Kendi hayatının sorumluluğunu almaya hazır mısın?”
Benim için bu kitap, geçmişteki pek çok kaçışımın aynası oldu. İnsanların beklentilerini karşılarken kendimi unuttuğum, başkalarının onayını peşinde sürüklendiğim dönemlerdi. Sekman’ın satırları, bana durmayı ve kendime bakmayı öğretti. Bir sayfa okurken, yıllardır içimde bastırdığım o küçük sesi duydum: “Sen de değişebilirsin, yeter ki başla.”
Kitap, sorumluluk kavramını öyle derin ama bir o kadar da anlaşılır bir dille sunuyor ki, kendi hatalarını, eksiklerini ve kaçışlarını fark etmekten korkmaz oluyorsun. Sekman, “Kendi hayatının başrolü sensin” diyor ve bu cümle zihnime bir tokat gibi çarptı. İçimde bir yerde, yıllardır bekleyen cesareti uyandırdı.
Bir bölümde, hedef belirlemenin önemini anlatırken, ben de hayatta ertelediğim hayallerimi düşündüm. Kaç kez “Şimdi zamanı değil” diyerek kendi potansiyelimi ertelemiştim? Kitap bana hatırlattı ki, zaman asla “hazır” olmayacak; başlamak için tek gereken kararın kendin olması. Ve o karar, tüm hayatının rengini değiştirebilir.
Sekman’ın anlatımı sadece teori değil, aynı zamanda yaşanmış deneyimler ve somut örneklerle dolu. Kendi yaşamımdan örnekler bulmak, beni kitabın içine çekti; kendimi sanki bir yol arkadaşının rehberliğinde yeniden keşfederken buldum. Kitap ilerledikçe, içimde bir tür uyanış hissi vardı; geçmişteki hatalarıma kızmak yerine, onları öğrenme fırsatına dönüştürmeye başladım.
En
Yaşamak Yetmez İçindeki Işığı KaybetmemelisinAlıntı
Hayatta en büyük kayıp ölüm değildir. En büyük kayıp biz yaşarken içimizdeki bir şeylerin ölmesidir
Sevgiye Giden Yol Korkularla SınanırAlıntı
İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten korkar